คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 187/2492

ความผิดฐานฆ่าคนตาย โดยไม่เจตนาตามมาตรา 251 ตอน 2 นั้น จะต้องได้ความว่า มีลักษณะฉกรรจ์ อย่างหนึ่งอย่างใด ดังที่กล่าวในมาตรา 250.

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานฆ่านายรุณตายโดยความพยายามด้วยความพยาบาทมาดหมาย ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๕๐,๒๔๙ จำเลยแก้ว่าได้กระทำโดยป้องกัน ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยกับผู้ตายสมัครเข้าวิวาททำร้ายกัน มีผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๒๕๑ ตอน ๒ จำคุก ๒๐ ปี ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยได้ทำร้ายผู้ตายฝ่ายเดียว ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๑ เป็นผลดีแก่จำเลยแล้ว แต่การกระทำของจำเลยไม่เข้าลักษณะฉกรรจ์อย่างหนึ่งอย่างใดตามมาตรา ๒๕๑ ตอน ๒ พิพากษาแก้ให้จำคุกจำเลย ๑๕ ปีตามมาตรา ๒๕๑ ตอน ๑ นอกนั้นยืนง โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามศาลชั้นต้น จำเลยฎีกาขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้ทำร้ายผู้ตายฝ่ายเดียว ส่วนที่โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๕๑ ตอน ๒ นั้น ต้องได้ความว่ามีลักษณะฉกรรจ์อย่างหนึ่งอย่างใด ดังที่กล่าวในมาตรา ๒๕๐ คดีไม่ได้ความว่าจำเลยได้ใช้ความพยายามจะฆ่าผู้ตายมาก่อนแต่อย่างใด พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 187/2492 อัยยการสุพรรณบุรี โจทก์ นายหวล ทองสุก ล.