คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1718/2493

ศาลพิพากษาให้ขับไล่ผู้เช่านาออกจากนาของผู้ให้เช่า และออกคำบังคับแล้วผู้เช่าจะร้องขอครอบครองนานั้นต่อไปจนกว่าจะเสร็จการเก็บเกี่ยว ตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา 571 ไม่ได้เพราะเป็นเรื่องที่จะต้องปฏิบัติตามคำบังคับและหมายบังคับของศาล

โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยและให้จำเลยรือถอนสิ่งปลูกสร้างออกไปจากนาของโจทก์โดยว่าจำเลยไม่ชำระค่าเช่า จำเลยต่อสู้กรรมสิทธิ ศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลยพร้อมทั้งให้รื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกจากที่พิพาท คดีถึงที่สุดเพียงศาลชั้นต้น ในระหว่างการบังคับคดี จำเลยยื่นคำร้องขอให้จำเลยได้ครอบครองรักษาข้าวในนา จนกว่าจะเก็บเกี่ยวไปเสร็จ โดยขอคิดค่าเช่าให้โจทก์ ๑,๐๐๐ บาท ตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา ๕๗๑ ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีถึงที่สุดแล้วจำเลยมีหน้าที่ต้องปฏิบัติตามคำบังคับและหมายบังคับ จะขัดคำบังคับตามคำพิพากษานั้นไม่ได้ จึงไม่อนุญาต จำเลยอุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่จำเลยไม่ปฏิบัติตามหมายบังคับของศาล ซึ่งได้สั่งบังคับจำเลยตามคำพิพากษายังไม่มีเหตุที่จะสั่งเปลี่ยนแปลงแก้ไขคำสั่งของศาลล่าง จึงให้ยกฎีกาจำเลยเสีย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1718/2493 นางหรั่ง (หรั่งออร์) โดยนางเอิบ ทังสุบุตร ผู้รับมอบอำนาจทั่วไป โจทก์ นายโก๊ะ วรรณี ที่1, นางแมะ วรรณี ที่2 ล.