คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1776/2493

การอุทิศที่ดินให้เป็นทางหลวงนั้น จะอุทิศโดยตรงหรือโดยปริยายก็ได้และที่จะเป็นทางหลวงก็หาจำต้องมีทะเบียนอะไรไม่ จำเลยได้ยุบทางเก่ามาเป็นของจำเลยแล้วทำทางใหม่ขึ้นแทนให้ประชาชนได้ใช้สัญจร มากว่า 10 ปีย่อมเป็นการอุทิศให้เป็นทางหลวงโดยปริยายแล้ว เมื่อไปปลูกโรงเรือนล้ำทางนี้เข้าโดยไม่ได้รับอนุญาต จึงต้องมีผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 336(2)

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยปลุกสร้างโรงรมยางโรงอัดยางรุกล้ำทางหลวงโดยมิได้รับอนุญาตอันชอบด้วย ก.ม. ขอให้ลงโทษ ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๓๓๖(๒) ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๓๖(๒) ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยทำทางพิพาทขึ้นแทนทางเก่าที่จำเลยเอาเสีย แล้วให้ประชาชนใช้ทางใหม่นี้มากว่า ๑๐ ปี เป็นการอุทิศให้ทางนี้เป็นทางหลวงแล้วโดยปริยาย เมื่อจำเลยได้ปลูกโรงเรือนล้ำทางนี้จึงมีผิด พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การอุทิศที่ดินให้เป็นทางหลวงนั้นจะอุทิศโดยตรงหรือโดยปริยายก็ได้ ในเรื่องนี้ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยจากข้อเท็จจริงที่ว่าจำเลยได้ยุบทางเก่ามาเป็นของจำเลย แล้วทำทางใหม่รายพิพาทนี้ขึ้นแทน ให้ประชาชนใช้สัญจรมากว่า ๑๐ ปี เป็นการอุทิศให้โดยปริยายนั้นเป็นการชอบแล้ว และที่จะเป็นทางหลวงก็หาจำต้องมีทะเบียนอะไรไม่ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1776/2493 พนักงานอัยการ จังหวัดพังงา โจทก์ นายจุ้ยเกียรติ ลังกรณ์ ล.