คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 896/2493

โจทก์ฟ้องหาว่า จำลเยสมคบกันลักแตงกวาซึ่งปลูกไว้ในนา ขอให้ลงโทษตาม กงม.ลักษณะอาญามาตรา 292 ไม่ได้ขอมาตรา 293(11) มาด้วยต้องฟังว่า โจทก์ไม่ประสงคืที่จะให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 293 คงพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา 292 ตามที่โจทก์ขอ

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองสมคบกันลักเก็บผลแตงกวาโจทก์ซึ่งปลูกไว้ในทุ่งนาไป ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๘๘,๖๓ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๙๒ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๙๓(๑๑) ศาลฎีกาเห็นว่า ตามฟ้องโจทก์กล่าวโทษจำเลยว่าสมคบกันลักแตงกวาซึ่งปลูกไว้ในนา ขอให้ลงโทษตาม กงม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๙๒ ซึ่งเป็นบทบัญญัติไว้สำหรับลงโทษในความผิดดังโจทก์บรรยายในฟ้องว่าจำเลยกระทำผิดโดยตรง เรื่องนี้ไม่ใช่โจทก์ขอได้ ที่โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๙๓(๑๑) ฐานมีพรรคพวกสมคบนั้น โจทก์ไม่ได้ขอมาในฟ้อง จึงต้องฟังว่าโจทก์ไม่ประสงค์ที่จะให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา นี้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 896/2493 นายเซ่ง สนิท ภักดี โจทก์ นายรวม ปานบัณฑิตย์ ที่ 1 นายลอ บันตะที่ 2 จำเลย