คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1318/2496

เอาฝิ่นเถื่อนซุกซ่อนมาในยางรถยนต์ แล้วขับรถยนต์มา ถูกเจ้าพนักงานจับและค้นฝิ่นได้ดังนี้ เป็นที่เห็นได้ชัดว่ายางนอกยางในและวงล้อเป็นเครื่องหุ้มห่อฝิ่นที่ซุกซ่อนมาจึงพึงถือว่าเป็นของกลางที่ใช้ในการกระทำผิด ควรต้องริบทั้งยางในยางนอกและวงล้อด้วย

โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยสมคบกันมีฝิ่นสุกไว้ครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยฝิ่นของกลางที่จำเลยบรรจุในยางล้อรถยนต์ ขอให้ลงโทษและริบฝิ่นกับยางรถยนต์ทั้งนอกยางในและวงล้อ จำเลยที่ ๑ รับสารภาพ จำเลยที่ ๒ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเชื่อว่าจำเลยที่ ๑ ผู้เดียวกระทำผิด จึงพิพากษาลงโทษจำเลยที่ ๑ ตาม พ.ร.บ.ฝิ่นแต่ผู้เดียว และริบฝิ่นของกลาง แต่ไม่ริบวงล้อและยางรถยนต์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ริบยางรถยนต์ทั้งนอกและในกับวงล้อทั้ง ๖ ล้อด้วย จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ยางนอกยางในและวงล้อเป็นเครื่องหุ้มห่อฝิ่นของกลางที่ซุกซ่อนมา พึงถือว่าเป็นของกลางที่ใช้ในการกระทำผิด อันควรต้องริบ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1318/2496 อัยการนครสวรรค์ โจทก์ นายจรัส จันทร์แรม ที่ 1 นายเจริญ เฟื่องฟุ้ง ที่ 2 จำเลย