คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1448/2496

บีบคอเด็กไม่รู้เดียงสา ซึ่งมีอายุเพียง 2 ขวบ จนรอบด้านคอเป็นรอยช้ำ เด็กมีอาการมากถึงกับเลือดออกจมูก จนเนื้อตัวเย็นร้องไม่ออก ได้แต่นอนเฉย ๆ ดังนี้เป็นการกระทำอย่างรุนแรงโหดร้ายแสดงว่ามีเจตนาจะฆ่าให้ตาย ย่อมเป็นผิดฐานพยายามฆ่าคนตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 249,60

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามฆ่า เด็กหญิงยินดี จันเนตรตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙,๖๐ จำเลยรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาว่าจำเลยผิดเพียง ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๕๔ จำคุก ๒ ปี ลดกึ่งหนึ่งตามมาตรา ๕๙ คงจำคุก ๑ ปี โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยผิดฐานพยายามฆ่าคนตามมาตรา ๒๔๙,๖๐ จำคุก ๑๐ ปี ลดกึ่งตามมาตรา ๕๙ คงจำคุก ๕ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยได้บีบคอเด็กไม่รู้เดียงสา ซึ่งมีอายุเพียง ๒ ขวบ จนรอบด้านคอเป็นรอยช้ำ เด็กมีอาการมากถึงกับเลิอดออกจากจมูกจนเนื้อตัวเย็นร้องไม่ออก ได้แต่นอนเฉย ๆ ดังนี้เป็นการกระทำอย่างรุนแรงโหดร้าย แสดงว่า จำเลยมีเจตนาจะฆ่าให้ตาย จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1448/2496 อัยการประจำศาลจังหวัดปากพนัง โจทก์ นายทัด บุญพรหม จำเลย