คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 196/2496

จำเลยใช้ปืนยิงคนร้ายที่กำลังฟันถากเปลือกต้นยาพาราในสวนของจำเลยในเวลากลางคืน กระสุนปืนถูกคนร้ายตายไป 1 คน นั้นเป็นการกระทำป้องกันทรัพย์ แต่เกินสมควรแก่เหตุ.

โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยฆ่าคนตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙. จำเลยภาคเสธว่า กระทำโดยป้องกัน ศาลชั้นต้น พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ วินิจฉัยว่า จำเลยใช้ปืนยิงนายเกลี้ยมตาย เป็นการป้องกันทรัพย์เกินสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับ ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๔๙, ๕๓ จำคุก ๓ ปี ลดตามมาตรา ๕๙ อีกกึ่งหนึ่ง คงจำคุก ๑ ปี ๖ เดือน และให้รอการลงอาญาไว้ นายฉูโจทก์ร่วม ฎีกา ศาลฎีกา ปรึกษาคดีแล้ว ทางพิจารณาคดีเป็นอันฟังได้เป็นยุติว่า ในคืนโจทก์หา จำเลยได้ใช้ปืนยิงนายเกลี้ยมถึงแก่ ความตาย ในขณะที่นายเกลี้ยมผู้ตายกับพวกกำลังฟันถากเปลือกต้นยางพาราในสวนของจำเลยเป็นการประทุษร้ายต่อ ทรัพย์ของจำเลย การกระทำของจำเลยจึงเป็นการป้องกันทรัพย์ ที่ศาลอุทธรณ์ฟังว่าเป็นการกระทำเกินสมควรแก่เหตุ ชอบแล้ว จึงพิ-พากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 196/2496 อัยการตรัง และ นายฉู ชลหาญ โจทก์ นายเทียม ฤทธิเดช จำเลย