คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1630/2497

ในคดีที่ขอให้ห้ามจำเลยไม่ให้ก่อความรำคาญตาม พ.ร.บ.สาธารณสุขเมื่อศาลอุทธรณ์เห็นว่า ศาลชั้นต้นยังไม่ได้วินิจฉัยว่า จะควรห้ามตามคำขอของโจทก์ด้วยหรือไม่ ศาลอุทธรณ์ก็มีอำนาจสั่งให้ศาลชั้นต้นพิจารณาใหม่ได้

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.สาธารณสุข และขอให้สั่งห้ามจำเลยไม่ให้ก่อความรำคาญ คือทำการเป็นจักรทุบตะเข็บผ้าบนอาคารที่จำเลยเช่าอาศัย จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาปรับจำเลยตามฟ้อง ส่วนข้อที่ขอให้ห้ามจำเลยไม่ใช่เป็นโทษทางอาญา โจทก์ไม่ได้เสียค่าธรรมเนียม ให้ยกคำขอ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์ไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียม พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ศาลชั้นต้นพิจารณาว่า จะควรห้ามตามคำขอของโจทก์หรือไม่ โจทก์ฎีกา ขอให้ศาลอุทธรณ์สั่งไปทีเดียว ศาลฎีกาเห็นว่า อยู่ในอำนาจของศาลอุทธรณ์ที่จะพิพากษาดังนั้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1630/2497 พนักงานอัยการ กรมอัยการ โจทก์ นางเมี่ยวเอง แซ่ตั้ง จำเลย