คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2000/2497

จำเลยกับผู้ตายเคยโกรธเคืองกันมาก่อน เมื่อจำเลยใช้มีดปลายแหลมยาวประมาณ 1 คืบแทงผู้ตายที่ท้องเสยมีดขึ้นทำให้เป็นแผลยาว 9 ซ.ม.กว้าง 4 ซ.ม. จนลำไส้หลัก ดังนี้แสดงว่าจำเลยมีเจตนาฆ่า

โจทก์ฟ้องว่าใช้มีดปลายแหลมแทงนายปรีชาตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษ จำเลยปฏิเสธว่าผู้ตายชักมีดจะแทงจำเลยแย่ง ผู้ตายล้มทับจำเลยและมีดของผู้ตายเอง ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๕๑ มีกำหนด ๖ ปี ลดตามมาตรา ๕๙ ให้ ๑ ใน ๔ คงจำคุก ๔ ปี โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนโดยเจตนา ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยฆ่าผู้ตายโดยเจตนา พิพากษาจำคุก ๒๐ ปี ตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยเคยมีสาเหตุโกรธเคืองกับผู้ตายมาก่อนถึงแก่กล่าวอาฆาตจะฆ่า และจำเลยใช้มีดปลายแหลมยาวประมาณ ๑ คืบแทงที่ท้องเสยมีดขึ้นทำให้เป็นแผลใหญ่ยาว ๙ ซ.ม. กว้าง ๔ ซ.ม. จนลำไส้ทะลัก แสดงให้เห็นว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าให้ตาย พิพากษายืน ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2000/2497 พนักงานอัยการจังหวัดมหาสารคาม จ. ระหว่า นายบุญหล้า นนทะนำ จำเลย