คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 790/2497

โจทก์ฟ้องเรียกเงินตามสัญญากู้จำเลยต่อสู้ว่าไม่ได้กู้เงินโจทก์จำเลยเช่านาโจทก์ให้นายตึ๋งทำโดยโจทก์ให้จำเลยทำสัญญากู้ไว้แทนสัญญาเช่านา ดังนี้เมื่อฟังว่าสัญญากู้ที่โจทก์จำเลยกระทำขึ้นก็เพื่อประสงค์จะให้เรียกร้องกันได้เมื่อนายตึ๋งค้างชำระค่าเช่านาเป็นการเปลี่ยนความรับผิดจากการค้ำประกันค่าเช่านามาเป็นการกู้เงินโดยเงื่อนไขที่ว่าหนี้ของลูกหนี้ยังค้างอยู่มิได้ชำระเพียงใด ผู้ค้ำประกันก็รับผิดเพียงนั้น ฎีกาที่ 799/2493 รูปคดีไม่ตรงกับคดีนี้ เพราะเป็นเรื่องที่นิติกรรมสัญญากู้ที่ทำขึ้นผูกพันคู่กรณีโดยสมบูรณ์แต่คดีนี้ความรับผิดของจำเลยตามกฎหมายมีอยู่สมบูรณ์เพียงจำนวนที่ค้างชำระดังกล่าวมาข้างต้นเท่านั้น หาใช่เป็นการสืบเพิ่มเติมตัดทอนหรือเปลี่ยนแปลงแก้ไขในเอกสารนั้นไม่

โจทก์ฟ้องจำเลยว่า ได้ทำหนังสือสัญญากู้เงินไปถึงกำหนดโจทก์ทวงถามแล้วไม่ชำระ จึงขอให้บังคับจำเลยชำระต้นเงินและดอกเบี้ย จำเลยต่อสู้ว่า ไม่ได้กู้เงินโจทก์และไม่ได้รับเงินไปตามสัญญากู้ สัญญากู้นั้นเป็นนิติกรรมอำพรางโดยจำเลยเช่านาของโจทก์ให้นายตึ๋งทำ โจทก์ให้จำเลยทำสัญญากู้ไว้แทนสัญญาเช่านา นายตึ๋งได้เอาค่าเช่าชำระให้โจทก์เสร็จสิ้นแล้ว โจทก์จึงไม่มีสิทธิจะเอาสัญญากู้มาฟ้องจำเลย ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยได้กู้เงินโจทก์ไปจริงพิพากษาให้จำเลยใช้ต้นเงินและดอกเบี้ย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงสมดังจำเลยต่อสู้ พิพากษากลับศาลชั้นต้นยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาและคัดค้านว่า สัญญากู้มีข้อความปรากฎว่าผู้กู้ (จำเลย) ได้รับเงินไปครบถ้วนเสร็จแล้วแต่วันทำสัญญา จำเลยจะขอนำสืบว่าไม่ได้รับเงินย่อมไม่ได้ เพราะต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.๙๔ และอ้างคำพิพากษาฎีกาที่ ๗๙๙/๒๔๙๓ ขึ้นสนับสนุน ศาลฎีกาฟังว่าสัญญากู้ที่โจทก์จำเลยกระทำขึ้นก็เพื่อประสงค์จะให้เรียกร้องกันได้เมื่อนายตึ๋งค้างชำระค่าเช่านาเป็นการเปลี่ยนความรับผิดจากการค้ำประกันค่าเช่านามาเป็นการกู้เงิน โดยเงื่อนไขที่ว่าหนี้ของลูกหนี้ยังค้างอยู่มิได้ชำระเพียงใด ผู้ค้ำประกันก็รับผิดเพียงนั้น คดีนี้ปรากฎว่านายตึ๋งยังค้างชำระหนี้อยู่ ๕๙ บาท ความรับผิดของจำเลยจึงมีอยู่เพียงนั้น ที่โจทก์อ้างฎีกาที่ ๗๙๙/๒๔๙๓ นั้นรูปคดีไม่ตรงกับคดีนี้ เพราะเป็นเรื่องนิติกรรมสัญญากู้ ที่ทำขึ้นผูกพันคู่กรณีโดยสมบูรณ์ แต่ในคดีนี้ความรับผิดของจำเลยตามกฎหมายมีอยู่โดยสมบูรณ์เพียงจำนวนที่ค้างชำระ ดังกล่าวมาข้างต้นเท่านั้น หาใช่เป็นการสืบเพิ่มเติมตัดทอนหรือเปลี่ยนแปลงแก้ไขข้อความในเอกสารนั้นไม่ พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้จำเลยใช้เงินให้โจทก์ ๕๙ บาท ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 790/2497 นางพลอย สรณะ โจทก์ นางยิ้ม จงรักษ์หรือประจงรักษ์ จำเลย