คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 306/2506

เอกสารที่มีข้อความเพียงว่ารับเงินไปจำนวนหนึ่งแล้วลงชื่อจำเลยโดยไม่มีข้อความแสดงว่า ในการรับเงินจำเลยเป็นลูกหนี้จะใช้เงินคืนแก่โจทก์แต่อย่างใดนั้น ฟังเป็นหลักฐานการกู้ยืมเงินไม่ได้ (ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 15/2504)

คดีนี้ โจทก์ฟ้องเรียกเงินกู้จากจำเลยโดยอาศัยใบรับเงินที่จำเลยออกให้โจทก์เป็นหลักฐานการกู้ยืม จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า เอกสารท้ายฟ้องมีข้อความว่า "ได้รับเงิน ๖,๐๐๐ บาท มณี ผ่องศรี ๑ มีนาคม ๒๔๙๘ รับอีก ๓,๐๐๐ บาท มณี ผ่องศรี ๑ มีนาคม ๒๔๙๘" จะถือเป็นหลักฐานการกู้เงินไม่ได้ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า เอกสารที่โจทก์อ้างลงลายมือชื่อและอาจแสดงความเป็นหนี้ถือเป็นหลักฐานการกู้ยืมโดยสืบพยานกันต่อไปได้ พิพากษายก ให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาแล้วพิพากษาใหม่ ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์นายหนึ่งทำความเห็นแย้ง จำเลยฎีกา ศาลฎีกาโดยที่ประชุมใหญ่เห็นว่า เอกสารตามสำเนาท้ายฟ้องที่โจทก์อ้างว่าเป็นหลักฐานแห่งการกู้เงินนั้น มีข้อความเพียงว่า รับเงินไป ๖,๐๐๐ บาท และ ๓,๐๐๐ บาท เท่านั้น ไม่มีข้อความแสดงว่าในการรับเงินนั้น จำเลยเป็นลูกหนี้จะใช้เงินคืนแก่โจทก์แต่อย่างใด ที่โจทก์ว่ามีพยานเอกสารอีกหลายฉบับที่แสดงว่าจำเลยกู้เงินโจทก์นั้น โจทก์อ้างมาในฟ้องเพียงว่าจำเลยกู้เงินไปตามสำเนาเอกสารท้ายฟ้องเท่านั้น โจทก์หาได้อ้างถึงเอกสารฉบับอื่นว่ายังมีอยู่พอที่จะแสดงการกู้ยืมอีกไม่ เอกสารตามข้อความที่โจทก์อ้างมาท้ายฟ้องฟังเป็นหลักฐานการกู้ยืมไม่ได้ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 306/2506 นางละเมียด สืบนุการณ์ โจทก์ นายมณี ผ่องศรี ล.