คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1043/2498

การที่โจทก์ให้เงินแก่จำเลยผู้เป็นเจ้าพนักงานเพื่อจัดการให้คืนไม้ของกลางซึ่งถูกยึดไปนั้นย่อมมีวัตถุประสงค์ผิด ก.ม.ไม่สุจริตฉนั้นจะถือว่าโจทก์เป็นผู้เสียหายโดยชอบด้วย ก.ม.หาได้ไม่ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องหรือร้องทุกข์ในฐานฉ้อโกงนี้ อ้างฎีกาที่ 771/2453

คดีนี้ราษฎรเป็นโจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยบุกรุกและฉ้อโกง ขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นไ่ต่สวนมูลฟ้องแล้วมีคำสั่งประทับฟ้องข้อหาฐานบุกรุก ไม่รับฟ้องฐานฉ้อโกง โดยเห็นว่าการที่โจทก์ตกลงให้เงินจำเลยเพื่อให้ช่วยเหลือเอาทรัพย์ที่ถูกยึดเนื่องจากกระทำผิด ก.ม.กลับคืนเป็นการไม่ชอบ ไม่ถือว่าโจทก์เป็นผู้เสียหาย โจทก์อุทธรณ์ว่าได้กระทำไปโดยสุจริตไม่ผิด ก.ม.โจทก์เป็นผู้เสียหาย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าการที่โจทก์ให้เงิน ๓๐๐๐ บาท แก่นายพิงค์จำเลยผู้เป็นเจ้าพนักงานเพื่อจะให้จัดการให้คืนไม้ของกลางให้แก่โจทก์นั้นย่อมมีลักษณะที่มีวัตถุประสงค์ที่ผิด ต่อก.ม. มิได้เป็นไปโดยสุจริตจะถือว่าเป็นผู้เสียหายชอบด้วย ก.ม.ไม่ได้โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องหรือร้องทุกข์ในฐานนี้ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1043/2498 นายเลื่ยนพงษ์ แซ่ห่าน นายธาดา มานุวงษ์ โจทก์ นายพิงค์ กุศลสารทูล ที่ 1 นายสุฤทธิ์ นิลกำแหง ที่ 2 นายดำริห์ ศิริเจริญ ที่ 3 นายสัญญา สุจิระพันธ์ ที่ 4 จำเลย