คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57/2498

คำรับของจำเลยต่อพนักงานสอบสวนนั้นเมื่อปรากฎว่าพนักงานสอบสวนมิได้ตัดเตือนจำเลยเสียก่อนตาม ป.วิ.อาญา ม. 134จึงรับฟังเป็นคำรับสารภาพชั้นสอบสวนยันจำเลยไม่ได้

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง ๔ สมคบกันปล้นทรัพย์นายหำ และทำร้ายนายหำบาดเจ็บสาหัส ขอให้ลงโทษ จำเลยทั้ง ๔ ปฏิเสธอ้างฐานที่อยู่ ศาลชั้นต้นเห็นว่านายคันที นายบัง เป็นคนร้ายฟังไม่สู้สนิท เพราะพยานโจทก์เบิกความตอนที่คนร้ายเอาของออกจากห้องเรือนและการที่คนร้ายยิงปืนไม่สู้ตรงกันดี พิพากษาว่านายพิมพ์ นายบางมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา ม. ๓๐+ ให้จำคุก ๑๘ ปี ลดโทษฐานรับสารภาพชั้นสอบสวน ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๑๒ ปี ปล่อยตัวนายคันทีและนายบังจำเลย นายพิมพ์พาและนายบางจำเลยอุทธรณ์ คดีเฉพาะนายคันทีและนายบังจำเลยเป็นอันยุติ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องเฉพาะนายพิมพ์พาจำเลย นอกนั้นยืน โจทก์ฎีกา ขอให้ลงโทษนายพิมพ์พา ฝ่ายนายบางจำเลย ฎีกาขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่าพยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังลงโทษ ส่วนคำรับของนายบางจำเลยที่ ๒ ตามบันทึกของนายอุดมปลัดอำเภอพนักงานสอบสวนนั้นปรากฎว่าเจ้าพนักงานมิได้ตักเตือนจำเลยเสียก่อนตาม ป.วิ.อาญา ม. ๑๓๔ จึงรับฟังยันจำเลยไม่ได้ ทั้งนายอุดมและพลตำรวจบุรีผู้บันทึกจับกุม ก็ซัดกันไปมาเกี่ยวกับคำรับสารภาพของจำเลย พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องโจทก์ ปล่อยนายบาง จำเลยนอกนั้นยืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57/2498 อัยการจังหวัดสกลนคร โจทก์ นายพิมพ์พา ที่ 1 นายบางที่ 2 นายคันที ที่ 3 นายบังที่ 4 จ.ล.ห