คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 888/2498

รับมอบทรัพย์ของผู้อื่นไว้เพื่อหาประโยชน์ มีคนมาทำอันตรายแก่ทรัพย์นั้นเป็นเหตุให้ทรัพย์เสียหายไม่อาจใช้หาประโยชน์ได้ ผู้รับมอบทรัพย์ย่อมเป็นผู้เสียหายตาม วิ.อาญา.ม. 2(4) มีสิทธิร้องทุกข์ให้เจ้าพนักงานดำเนินคดี ฐานทำให้เสียทรัพย์ได้

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันยิงช้าง ของนายหลีเฮงแซ๋อั้ง ซึ่งอยู่ในความดูแลรักษาของนายเกลี้ยง อ่อนโยน ทำให้นายหลีเฮง นายเกลี้ยง เสียหาย ๑๘,๐๐๐ บาท ผู้เสียหายได้มอบคดีให้เจ้าพนักงานฟ้องร้องจำเลยแล้วขอให้ลงโทษตาม ก.ม. อาญา ม. +,๖๓ จำเลยที่ ๑ ต่อสู้ว่ายิง ไปเพื่อป้องกันตัว จำเลยที่ ๒ว่าไม่ได้สมคบกับจำเลยที่ ๑ ศาลชั้นต้นสืบพยานโจทก์ได้หนึ่งปากแล้วงดสืบพยานต่อไปวินิจฉัยว่า คดีนี้นายหลีเฮง ไม่ได้ร้องทุกข์ นายเกลี้ยงบุตรบุญธรรมเป็นผู้ร้องทุกข์ ไม่มีอำนาจเป็นผู้เสียหายได้ อัยการจึงไม่มีสิทธิฟ้อง พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาพิพากษาใหม่ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่านายหลีเฮง เจ้าของช้างได้มอบช้างให้นายเกลี้ยงไปรับจ้างหาผลประโยชน์เมื่อมีผู้ทำอันตรายแก่ช้าง ก็ทำให้นายเกลี้ยงเสียหายไม่อาจให้ช้างทำประโยชน์ได้ นายเกลี้ยงจึงเป็นผู้เสียหายตาม วิ.อาญา.ม.๒(๔) พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 888/2498 อัยการจังหวัดอุดรธานี โจทก์ นายเพ็ง กับพวก จำเลย