คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 924/2501

ที่งอกริมตลิ่งตามความหมายของมาตรา 1308 แพ่ง ป.พ.พ.คือที่งอกตามธรรมชาติ ไม่ใช่เป็นที่ดินซึ่งได้ถมขึ้นในที่สาธารณะสมบัติของแผ่นดิน (อ้างฎีกา 534/2485)

โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยจากที่ดินซึ่งโจทก์อ้างว่าโจทก์เป็นเจ้าของและโจทก์ให้จำเลยอาศัยปลูกเรือนอยู่ จำเลยต่อสู้ว่าที่พิพาทเป็นที่ชายตลิ่งริมทะเลสาปมีน้ำท่วมถึง เป็นสาธารณะสมบัติของแผ่นดินจำเลยได้ขนหินและดินจากภูเขามาถมที่พิพาทและปลูกเรือนอยู่มาหลายปีแล้ว ไม่เคยอาศัยที่พิพาทจากโจทก์ ศาลชั้นต้นฟังว่าที่พิพาทเป็นสาธารณะสมบัติของแผ่นดิน พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาเฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย ข้อที่โจทก์ฎีกาว่า ที่งอกริมตลิ่งที่บุคคลกระทำขึ้นให้งอกออกไปเช่นคดีนี้จะเรียกว่าเป็นที่งอกริมตลิ่งตาม ป.พ.พ.มาตรา๑๓๐๘ หรือไม่นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าที่งอกตามความหมายของมาตรานี้ คือ ที่งอกตามธรรมชาติ ไม่ใช่เป็นที่ดินซึ่งได้ถมขึ้นในที่สาธารณะสมบัติของแผ่นดิน ตามฎีกาที่ ๕๓๔/๒๔๘๕ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 924/2501 นายชุ่ม ทัพวงศ์ศรี โจทก์ นายหวังหมาด แหละโกมินทร์ จำเลย