คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 459/2502

ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยฐานเป็นตัวการสบคบกันชิงทรัพย์ ศาลอุทธรณ์แก้ว่าจำเลยเป็นเพียงผู้สนับสนุนโจทก์ฎีกาฝ่ายเดียว ขอให้ลงโทษจำเลยฐานเป็นตัวการ เมื่อศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยไม่มีความผิด แม้จำเลยไม่ได้ฎีกาขึ้นมา ศาลฎีกาก็ยกขึ้นวินิจฉันและยกฟ้องได้ เพราะเกี่ยวแก่ความสงบเรียบร้อย

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองคนสมคบกันชิงทรัพย์รถจักรยาน ๑ คัน ราคา ๔๐๐ บาท ของนายติ๋ว หวังสกุลไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๓๔, ๓๓๕, ๘๓ และขอให้ใช้ราคาทรัพย์ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองผิดตามประมวลกฎหมายอาญา ม. ๓๓๙ ประกอบด้วย ม.๓๓๕ ให้จำคุกคนละ ๔ ปี และให้ช่วยกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะจำเลยที่ ๑ ว่า ผิดตามประมวลกฎหมายอาญา ม. ๓๓๙, ๘๖ ให้จำคุกจำเลยที่ ๑ ไว้ ๒ ปี ๘ เดือน โจทก์ฎีกาข้อกฎหมายว่าจำเลยที่ ๑ ควรมีผิดฐานร่วมมือกันกระทำการชิงทรัพย์กับจำเลยที่ ๒ เพราะจำเลยที่ ๑ ขี่รถจักรยานไปถึงที่ซึ่งเจ้าทรัพย์กำลังขี่รถจักรยานอยู่ จำเลยที่ ๒ ก็โดดลงจากท้ายรถจำเลยที่ ๑ แล้วตรงเข้าไปทำการชิงทรัพย์ ส่วนจำเลยที่ ๑ คงขี่รถจักรยานเรื่อยไป เมื่อจำเลยที่ ๒ ชิงรถได้แล้วก็ขี่ไปทางเดียวกันกับจำเลยที่ ๑ ย่อมถือได้ว่าเป็นการร่วมมือกันทำความผิดฐานชิงทรัพย์ ขอให้พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ ๑ ไม่ได้ช่วยเหลือหรือให้ความสดวกในการที่จำเลยที่ ๒ ทำผิดรายนี้ เมื่อได้ความว่าจำเลยที่ ๑ ไม่มีความผิด ศาลฎีกาก็ยกขึ้นวินิจฉัยได้เพราะเกี่ยวแก่ความสงบเรียบร้อย พิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ว่า ให้ยกฟ้องเฉพาะจำเลยที่ ๑ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 459/2502 อัยการจังหวัดนครปฐม โจทก์ นายรวยหรือสำรวย จันเทวี กับพวก 2 คน จำเลย