คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1240/2503
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การที่กรรมการลงชื่อในเช็คโดยเชื่อว่าบริษัทมีเงินเพียงพอที่จะจ่าย ถือว่าเป็นการกระทำโดยสุจริตและปราศจากเจตนาทุจริต จึงไม่มีความผิดตามฟ้อง
ย่อคำพิพากษา
จำเลยเป็นกรรมการบริษัท ตามข้อบังคับของบริษัท ต้องมีกรรมการ 2 นาย ลงชื่อและประทับตราของบริษัทในเช็ค ๆ จึงจะใช้ได้ เมื่อจำเลยลงชื่อในเช็คโดยเชื่อกรรมการผู้จัดการว่า บริษัทมีเงินพอจ่าย เช่นนี้ จำเลยไม่มีความผิดตามฟ้อง
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเจตนาทุจริต สมคบกับนายจี้ล้งออกเช็คของธนาคารไทยทนุให้จ่ายเงิน ๕๐,๐๐๐ บาทโจทก์ผู้ทรงเช็คไปขอขึ้นจากธนาคาร ๆ ปฏิเสธไม่จ่ายเงิน เพราะเงินมีไม่พอในขณะออกเช็ค ขอให้ลงโทษตาม พระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓
จำเลยปฏิเสธ
ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลย เป็นกรรมการบริษัทโรงเลื่อยจักรพนาชัย จำกัด นายจี้ล้งเป็นกรรมการผู้จัดการและเห็นว่าจำเลยเป็นผู้ออกเช็ค จำเลยลงชื่อในเช็คตามข้อบังคับของบริษัท โดยมอบให้นายจี้ล้งกรอกรายการสั่งจ่ายเงินตามที่เห็นสมควร เมื่อธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินเพราะเงินตามบัญชีไม่พอจ่าย จำเลยต้องมีผิด พิพากษาให้จำคุกจำเลย ๔ เดือน ตาม พระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ข้อเท็จจริงไม่พอฟังว่าจำเลยกระทำผิด พิพากษากลับให้ยกฟ้อง
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาฟังว่า เช็คฉบับที่ฟ้องเป็นเช็คของบริษัทโรงเลื่อยพนาชัย จำกัด ลงลายมือชื่อนายจี้ล้งกรรมการผู้จัดการ และจำเลยกรรมการ ประทับตราตามข้อบังคับของบริษัท เหตุที่จะออกเช็คได้ความตามคำพยานโจทก์ว่า นายจี้ล้งผู้เดียวไปขอยืมเงินโดยติดต่อกับนายเซียวอื้อน้องเขยโจทก์ นายจี้ล้งบอกว่ายืมไปค้าขาย นายจี้ล้งผู้เดียวรับเงิน ๕๐,๐๐๐ บาท ไปจากนายเซียวอื้อ และมอบเช็คฉบับนี้ให้นายเซียวอื้อ เมื่อมอบเช็ค มีลายมือชื่อจำเลยและประทับตราของบริษัทอยู่แล้ว นายจี้ล้งลงลายมือชื่อต่อหน้านายเซียวอื้อ จำเลยนำสืบว่า จำเลยลงชื่อในเช็คให้บริษัทไว้ในฐานะเป็นกรรมการคนหนึ่งตามข้อบังคับของบริษัท เพื่อนายจี้ล้งกรรมการผู้จัดการบอกวา บริษัทมีเงินเป็นจำนวนแสนบาท บัดนี้ นายจี้ล้งหลบหนีและต้องข้อหาว่ายักยอกทรัพย์ของบริษัท ข้อนำสืบของจำเลยจึงสอดคล้องพยานโจทก์ฟังเป็นจริงได้ ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่า จำเลยทุจริตสมคบกับนายจี้ล้งออกเช็คโดยรู้ว่าไม่มีเงินพอจ่ายในวันออกเช็คเพราะข้อเท็จจริงแสดงว่า จำเลยเชื่อนายจี้ล้งว่าบริษัทมีเงินพอจ่ายตามเช็คไม่เป็นความผิดตามฟ้อง ศาลฎีกาพิพากษายืน
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1240/2503
นายวีระ ธรรมบดินทร์ โจทก์
นายประจวบ ตันสกุล จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายวีระ ธรรมบดินทร์ · จำเลย - นายประจวบ ตันสกุล |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | จิตติ ติงศภัทิย์ · สารนัยประสาสน์ · พิบูลย์ไอศวรรย์ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลอาญา - นายนิคม ชัยอาญา · ศาลอุทธรณ์ - นายคร้าม สิวายะวิโรจน์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา