⚖️ LawAraiค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรก › ค้นฎีกา › ฎีกา 1656/2509

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1656/2509

ป.วิ.อาญา ม.192

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
หากผู้เสียหายและพยานโจทก์ให้การวันที่เกิดเหตุตรงกันในชั้นสอบสวน แม้จะเบิกความในชั้นพิจารณาว่าจำวันเกิดเหตุไม่ได้ แต่หากข้อเท็จจริงเกี่ยวกับวันเกิดเหตุไม่แตกต่างจากที่ฟ้อง ก็ถือว่าข้อเท็จจริงดังกล่าวไม่ต่างจากฟ้อง

ย่อคำพิพากษา

ในกรณีที่ผู้เสียหายเบิกความถึงวันที่ที่เกิดเหตุไม่ตรงกับในฟ้อง ซึ่งเห็นได้ชัดว่าจำวันเกิดเหตุไม่ได้แน่นอน แต่ตามคำของผู้เสียหายว่าได้แจ้งความในวันเกิดเหตุและพนักงานสอบสวนจดคำให้การในวันรุ่งขึ้น เมื่อปรากฏว่าในคำให้การชั้นสอบสวน ผู้เสียหายให้การวันที่ที่เกิดเหตุตรงกับในฟ้อง ทั้งพยานโจทก์อีกผู้หนึ่งที่เบิกความว่าเกิดเหตุวันที่เท่าใดจำไม่ได้นั้น ก็ให้การไว้ในคำให้การชั้นสอบสวนถึงวันที่ที่เกิดเหตุตรงกับในฟ้อง เช่นนี้ ถือว่าทางพิจารณาข้อเท็จจริงเกี่ยวกับวันเกิดเหตุไม่ต่างกับฟ้อง

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ม.192

🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ม.192 →

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๘ เวลากลางวัน จำเลยได้ชิงทรัพย์ของนายอ่อนสาไปโดยทุจริต จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดให้จำคุก จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงที่ปรากฎในทางพิจารณาแตกต่างกับข้อเท็จจริงที่โจทก์กล่าวในฟ้อง พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว โจทก์ว่าเกิดเหตุวันที่ ๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๘ แต่นายอ่อนสาผู้เสียหายเบิกความว่าเกิดเหตุวันที่ ๒๙ ภุมภาพันธ์ ๒๕๐๘ ซึ่งในปี ๒๕๐๘ เดือนกุมภาพันธ์มีเพียง ๒๘ วัน จึงเห็นได้ชัดว่าในวันที่ผู้เสียหายมาเบิกความต่อศาล ผู้เสียหายจำวันเกิดเหตุไม่ได้แน่นอน โจทก์ส่งคำให้การชั้นสอบสวนของผู้เสียหายเป็นพยานต่อศาล ปรากฏว่าผู้เสียหายได้ให้การต่อพนักงานสอบสวนเมื่อวันที่ ๑๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๘ ว่า เกิดเหตุวันที่ ๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๘ ส่วนนายบุญมาพยานก็เบิกความว่าเกิดเหตุวันที่เท่าใดจำไม่ได้ เดือน ๔ ปีนี้ (๒๕๐๘) และโจทก์ส่งคำให้การชั้นสอบสวนของพยานต่อศาล ปรากฏว่าพยานได้ให้การต่อพนักงานสอบสวนเมื่อวันที่ ๑๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๘ ว่าเกิดเหตุวันที่ ๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๘ ตรงกับคำให้การของผู้เสียหาย ศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำของผู้เสียหายว่าได้แจ้งความต่อตำรวจในวันเกิดเหตุและพนักงานสอบสวนได้ทำการสอบสวนจดคำให้การในวันรุ่งขึ้น คดีจึงฟังได้ว่าเกิดเหตุวันที่ ๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๘ ดังที่โจทก์กล่าวในฟ้อง ไม่มีทางที่จะฟังว่าเกิดเหตุในวันอื่น ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ทางพิจารณาข้อเท็จจริงเกี่ยวกับวันเกิดเหตุต่างกับฟ้องนั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย พิพากษากลับ ให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1656/2509 อัยการจังหวัดร้อยเอ็ด โจทก์ นายอ่อนตา นันทเพ็ชร ล.

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - อัยการจังหวัดร้อยเอ็ด · ล. - นายอ่อนตา นันทเพ็ชร
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)ศริ มลิลา · ยง เหลืองรังษี · สุทิน เกษคุปต์
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลจังหวัดร้อยเอ็ด - นายเสียง ตรีวิมล · ศาลอุทธรณ์ - นายชลอ บุปผเวส
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 20504/2556ฎีกา 7083/2538ฎีกา 9114/2552ฎีกา 681/2491ฎีกา 892/2497ฎีกา 712/2559ฎีกา 599/2532ฎีกา 6293/2541ฎีกา 1992/2530ฎีกา 20/2491ฎีกา 1795/2493ฎีกา 1411/2499ฎีกา 4225/2559ฎีกา 620/2490ฎีกา 119/2517ฎีกา 1368/2509ฎีกา 3814/2549ฎีกา 901/2480ฎีกา 4519/2544ฎีกา 2292/2540ฎีกา 967/2501ฎีกา 2108/2536ฎีกา 5723-5724/2531ฎีกา 239/2484
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา