คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1069/2510

การทำให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 จะต้องพิจารณาถึงพฤติการณ์แห่งการกระทำของจำเลย และบาดแผลของผู้เสียหายประกอบกัน ใช้มือชกต่อยและใช้เท้าเตะผู้เสียหาย มีบาดแผลที่หน้าผากข้างขวาถลอกโหนกแก้มขวาบวมเล็กน้อย รักษาประมาณ 5 วันหาย ไม่เป็นอันตรายแก่กายหรือจิตใจตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 จึงผิดเพียงตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 391

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มือชกต่อยและใช้เท้าเตะทำร้ายร่างกายผู้เสียหายถูกที่บริเวณหน้าและตะโพก เป็นเหตุให้ผู้เสียหายได้รับอันตรายแก่กายถึงบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นเห็นว่า ยังไม่ถึงขั้นเกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ พิพากษาว่าจำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๑ ปรับ ๑๐๐ บาท ลดรับสารภาพกึ่งหนึ่งตามมาตรา ๗๘ คงปรับ ๕๐ บาท โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การทำให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ จะต้องพิจารณาถึงพฤติการณ์แห่งการกระทำของจำเลยและบาดแผลของผู้เสียหายว่า การกระทำรุนแรงและบาดแผลมากน้อยเพียงไรประกอบกัน จำเลยทำร้ายผู้เสียหาย โดยใช้มือชกต่อยและใช้เท้าเตะถูกร่างกายผู้เสียหายรายงานการชันสูตรบาดแผลปรากฏว่า หน้าผากข้างขวาของผู้เสียหายถลอก โหนกแก้มขวาบวมเล็กน้อย รักษาประมาณ ๕ วันหายการกระทำของจำเลยไม่รุนแรงถึงขนาดอันตรายแก่กายหรือจิตใจของผู้เสียหาย ยังถือไม่ได้ว่าเป็นอันตรายแก่กายหรือจิตใจตาม มาตรา ๒๙๕ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1069/2510 พนักงานอัยการจังหวัดพิจิตร โจทก์ นายวัน หรือสุวรรณ ประยูรยิ้ม จำเลย