คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1001/2512

จำเลยรับสารภาพต่อศาลก่อนลงมือสืบพยานโจทก์เป็นประโยช์แก่การพิจารณาคดี นับว่ามีเหตุบรรเทาโทษได้ ขณะจำเลยทำร้ายผู้ตายเป็นเวลาใกล้ค่ำมืด พยานโจทก์บางคนได้ไปจากที่เกิดเหตุไกลสัก 5 วา ได้ยินเสียงโครมคราม จึงหวนกลับไปวิ่งเข้ามาดู และไม่มีผู้ใดจับจำเลยและมีดของกลางได้ในคืนนั้น จึงยากที่จะว่าจำเลยจำนนต่อพยานหลักฐานโจทก์ ที่ศาลลดโทษจำเลยกึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 นั้น จึงเป็นการชอบ

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจใช้มีดพกปลายแหลมแทงทำร้ายผู้ตายโดยเจตนาและผู้ตายได้ถึงแก่ความตายในเวลาต่อมา ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำเลยให้การภาคเสธ ต่อมาได้ขอถอนคำให้การและรับสารภาพตามฟ้อง นางซ้วนภริยาผู้ตายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาต ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานฆ่านายเต็ง สกุลเจิรญ ตายโดยเจตนาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ แต่ควรลงโทษสถานเบาเพราะผู้ตายมีส่วนก่อให้เกิดเหตุร้ายขึ้นด้วย ให้จำคุก ๑๖ ปี จำเลยรับสารภาพเป็นประโยชน์ต่อการพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามมาตรา ๗๘ คงจำคุก ๘ ปี โจทก์ร่วมอุทธรณ์ ขอให้ลงโทษในสถานหนัก คือให้ประหารชีวิตหรือจำคุกตลอดชีวิต และไม่ควรบรรเทาโทษให้จำเลย ศาลอุทธรณ์เห็นว่า สาเหตุแทงกันมีเพียงเล็กน้อย โดยผู้ตายว่าจำเลยจะเล่นไม่ซื่อเหมือนกับเรื่องพระสมเด็จซึ่งจำเลยเคยถูกหาว่ายักยอกพระสมเด็จของนายเต็งผู้ตาย จำเลยโกรธลุกขึ้นจะทำร้ายผู้ตายไม่คิดสู้จึงวิ่งหนีลงไปข้างล่าง จำเลยได้วิ่งขับแทงจนผู้ตายล้มลงนอนหงาย จำเลยกระโดดคร่อมเข้าแทงเอา ๆ ทั้ง ๆ ที่ผู้ตายไม่มีอาวุธ ไม่มีทางสู้ จำเลยมีอาวุธแต่คนเดียวแทงผู้ตายถึงแก่ความตายในทันทีทันใดนั้นเอง ส่วนการลดโทษกึ่งหนึ่งนั้นเห็นว่าจำเลยรับสารภาพก่อนลงมือสืบพยานโจทก์ เป็นประโยชน์แก่การพิจารณาคดีมีเหตุบรรเทาโทษได้ ที่ลดโทษกึ่งหนึ่งตามมาตรา ๗๘ นั้นชอบแล้ว พิพากษาแก้ให้จำคุก ๒๐ ปี ลดโทษกึ่งหนึ่งตามมาตรา ๗๘ คงจำคุก ๑๐ ปี โจทก์ร่วมฎีกา ขอให้ลงโทษประหารชีวิตจำเลยหรือจำคุกไว้ตลอดชีวิตและไม่บรรเทาโทษให้แก่จำเลย โดยจำเลยรับสารภาพเพราะจำนนต่อพยาน ศาลฎีกาเห็นว่า ก่อนที่จะฆ่ากันจำเลยกับผู้ตายและพยานโจทก์ที่อยู่ในที่เกิดเหตุก็เสพสุราอยู่ด้วยกันดี ๆ อยู่ เพราะฤทธิสุราที่ต่างก็มึนเมาตึงหน้ากันอยู่แล้ว ผู้ตายมาพูดเป็นเชิงลำเลิกและฟื้นฝอยให้จำเลยลุแก่โทสะและละลายเพื่อนฝูงในวงสุรา และยังพูดเป็นทำนองท้าทายอีก เป็นการยั่วยุให้จำเลยซึ่งมึนเมาอยู่แล้วทวีความโกรธเคืองจึงตรงเข้าทำร้ายผู้ตายทันที ทั้ง ๆ ที่ก่อนนั้นผู้ตายกับจำเลยก็มิได้มีอริสาเหตุอันเป็นข้อเคียดแค้นถึงกับจะฆ่ากัน ที่ศาลอุทธรณ์วางโทษจำคุกจำเลย ๒๐ ปี โดยมิได้ลงโทษถึงประหารชีวิตหรือจำคุกตลอดชีวิตนั้นจึงชอบด้วบรูปคดีแล้ว ส่วนการที่ศาลลดโทษให้จำเลยกึ่งหนึ่งนั้น ก็ปรากฏว่าจำเลยรับสารภาพต่อศาลก่อนลงมือสืบพยานโจทก์เป็นประโยชน์แก่การพิจารณาคดีนับว่ามีเหตุบรรเทาโทษได้ ขณะจำเลยทำร้ายผู้ตายเป็นเวลาใกล้ค่ำมืด พยานโจทก์บางคนได้ไปจากที่เกิดเหตุไกลสัก ๕ วา ได้ยินเสียโครมครามจึงหวนกลับวิ่งเข้ามาดูและไม่มีผู้ใดจับจำเลยและมีดของกลางได้ในคืนนั้น จึงยากที่จะว่าจำเลยจำนนต่อพยานหลักฐานโจทก์ ที่ศาลล่างทั้งสองลดโทษให้จำเลยกึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ นั้นจึงชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1001/2512 พนักงานอัยการจังหวัดราชบุรี โจทก์ นางซ้วน สกุลเจริญ จ.ร่วม นายเก เจริญโสภา จำเลย