⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 1428-1429/2514

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1428-1429/2514

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การครอบครองเอกสารสิทธิเพียงอย่างเดียว ไม่ถือว่ามีหนี้อันเป็นคุณประโยชน์เกี่ยวกับเอกสารนั้น และไม่มีสิทธิยึดหน่วงเอกสารไว้ได้ การขอให้ศาลสั่งว่าหนี้เกิดขึ้นโดยการสมยอม ต้องว่ากล่าวเป็นคดีใหม่ต่างหาก ไม่สามารถยื่นคำร้องขอในคดีเดิมได้

ย่อคำพิพากษา

การครอบครองโฉนดที่ดินซึ่งจำเลยมีความผูกพันจะต้องขายให้ผู้ร้องเป็นเพียงครอบครองเอกสารซึ่งแสดงถึงกรรมสิทธิ์ในที่ดินเท่านั้น ถือไม่ได้ว่าผู้ร้องมีหนี้อันเป็นคุณประโยชน์เกี่ยวกับโฉนด ไม่มีสิทธิยึดหน่วงโฉนดไว้ การที่ขอให้ศาลสั่งว่าหนี้ระหว่างโจทก์จำเลยเกิดขึ้นโดยการสมยอมต้องว่ากล่าวเป็นอีกคดีหนึ่งต่างหาก ผู้ร้องจะยื่นคำร้องขอให้สั่งในคดีเดิมไม่ได้ และจะร้องว่าโจทก์ไม่ได้ปฏิบัติตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งในคดีเดิมไม่ได้เช่นเดียวกัน

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.4 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.55 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.241

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

คดีสองสำนวน ศาลสั่งรวมการพิจารณาพิพากษา โจทก์ฟ้องเรียกเงินกู้จากจำเลย ศาลพิพากษาบังคับให้จำเลยชำระเงินให้โจทก์ตามฟ้อง จำเลยไม่ชำระ โจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับยึดที่ดินโฉนดที่ ๒๓๕๕ ของจำเลยและขอให้ศาลเรียกโฉนดดังกล่าวซึ่งอยู่ในความครอบครองของนายเยี่ยมผู้ร้องมาเพื่อดำเนินการต่อไป นายเยี่ยมผู้ร้องยื่นคำร้องว่า จำเลยขายที่ดินพร้อมกับมอบโฉนดดังกล่าวให้ผู้ร้องยึดถือ ขณะนี้ได้ฟ้องจำเลยเกี่ยวกับที่ดินแปลงนี้คดีอยู่ระหว่างการพิจารณา ผู้ร้องมีสิทธิยึดหน่วงโฉนดโจทก์จำเลยไม่มีมูลหนี้ต่อกันสมยอมกันทำสัญญากู้เงินขึ้นจำเลยมีภูมิลำเนาอยู่ในเขตศาล แพ่ง โจทก์ยื่นฟ้องจำเลยต่อศาลจังหวัดปทุมธานีโดยไม่ได้ยื่นคำร้องขออนุญาตต่อศาล การกระทำของโจทก์เลยเป็นการสมยอม เป็นการใช้กลฉ้อฉล ไม่สุจริตทำให้ผู้ร้องเสียเปรียบ ขอให้ศาลสั่งเพิกถอนการฉ้อฉล โจทก์คัดค้านว่าคำร้องเคลือบคลุม ผู้ร้องไม่มีอำนาจจะให้ศาลไต่ส่วนในกรณีนี้และไม่มีอำนาจที่จะให้ศาลสั่งเพิกถอนโจทก์จำเลยมิได้สมยอมกันหรือทำกลฉ้อฉลจำเลยไม่มีสิทธิยึดหน่วงโฉนด ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วเชื่อว่าจำเลยเป็นหนี้โจทก์จริง สั่งยกคำร้องของผู้ร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าผู้ร้องเคยเป็นผู้ครอบครองโฉนดที่ ๒๓๕๕ โดยจำเลยมอบให้ไว้เนื่องจากตกลงจะขายที่ดินแปลงนี้ให้ไว้ก็ตาม แต่ก็เป็นเพียงครอบครองเอกสารซึ่งแสดงถึงกรรมสิทธิ์ในตัวทรัพย์คือที่ดินเท่านั้นไม่ใช่ครอบครองที่ดินซึ่งจำเลยมี ความผูกพันจะต้องขายให้ผู้ร้อง จึงถือว่าผู้ร้องมีหนี้อันเป็นคุณประโยชน์เกี่ยวกับโฉนดที่ ๒๓๕๕ ไม่ได้ ผู้ร้องไม่มีสิทธิยึดหน่วงโฉนด ผู้ร้องไม่มีสิทธิที่จะร้องเข้ามาในคดีนี้ ขอให้ศาลสั่งว่าหนี้ระหว่างโจทก์จำเลยเกิดขึ้นโดยการสมยอม หากผู้ร้องยังติดใจจะว่ากล่าวในประเด็นข้อนี้ ก็ให้ผู้ร้องไปว่ากล่าวเป็นอีกคดีหนึ่งต่างหากส่วนที่ผู้ร้องอ้างว่าโจทก์ไม่ปฏิบัติตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาควาแพ่ง ผู้ร้องก็ไม่มีสิทธิมาร้องในคดีนี้เช่นเดียวกัน พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1428 - 1429/2514 นางสาวสายหยุด ใจมั่น โจทก์ นางยุวดี เจียมตน ล. นายเยี่ยม สุขประพฤติ ผู้ร้อง นางสาวสายหยุด ใจมั่น โจทก์ นางยุวดี เจียมตน ล. นายเยี่ยม สุขประพฤติ ผู้ร้อง

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - นางสาวสายหยุด ใจมั่น · ล. - นางยุวดี เจียมตน · ผู้ร้อง - นายเยี่ยม สุขประพฤติ · โจทก์ - นางสาวสายหยุด ใจมั่น · ล. - นางยุวดี เจียมตน · ผู้ร้อง - นายเยี่ยม สุขประพฤติ
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)ชลอ บุปผเวส · วินัย ทองลงยา · เฉลิม กรพุกกะณะ
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลจังหวัดปทุมธานี - นายบุญเลิศ เผ่าภิญโญ · ศาลอุทธรณ์ - นายสนับ คัมภีรยส
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 1858-1859/2515ฎีกา 130/2538ฎีกา 3409/2554ฎีกา 162/2512ฎีกา 818/2536ฎีกา 404/2526ฎีกา 108/2545ฎีกา 344/2531ฎีกา 9671/2539ฎีกา 7177/2545ฎีกา 1073/2508ฎีกา 1249/2526ฎีกา 1490/2535ฎีกา 1854/2493ฎีกา 2620/2517ฎีกา 2893/2531ฎีกา 5360/2546ฎีกา 5693/2549ฎีกา 673/2526ฎีกา 1812/2506ฎีกา 1281-1283/2493ฎีกา 704/2522ฎีกา 1029/2519ฎีกา 1565/2543
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา