คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1796/2515

ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย 1 ปี และปรับ 1,000 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นลงโทษจำคุก 1 ปีสถานเดียว และไม่รอการลงโทษ คู่ความจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 จำเลยจึงฎีกาในเรื่องดุลพินิจขอให้วางโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นหาได้ไม่

โจทก์ฟ้อง จำเลยรับสารภาพว่า จำเลยทั้งสองขับเรือยนต์หางยาวสวนทางกันด้วยความประมาท เกิดชนกัน ทำให้ผู้โดยสารจมน้ำตาย ๒ คน ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๑ ให้จำคุกคนละ ๒ ปี ปรับคนละ ๒,๐๐๐ บาท ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง ตามมาตรา ๗๘ คงจำคุกคนละ ๑ ปี ปรับคนละ ๑,๐๐๐ บาทรอการลงโทษไว้คนละ ๓ ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๕๖ไม่ชำระค่าปรับให้กักขังตามมาตรา ๒๙, ๓๐ คำขอนอกจากนี้ให้ยกเสีย โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นให้ลงโทษจำคุกจำเลยคนละ ๒ ปี ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ คงจำคุกคนละ๑ ปี โดยไม่รอการลงโทษ จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลอุทธรณ์ไม่ลงโทษปรับและไม่รอการลงอาญาตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้น แต่ศาลอุทธรณ์วางโทษจำคุกจำเลยเพียง๑ ปี เป็นฎีกาดุลพินิจและเป็นปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒๐ ให้ยกฎีกาของจำเลย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1796/2515 พนักงานอัยการจังหวัดนครพนม โจทก์ นายแสวง ฝ่ายทะแสง ที่ 1 นายสมบูรณ์ บุณยะรักษ์ ที่ 2 จำเลย