คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1236/2517
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
ความผิดฐานเลียนเครื่องหมายการค้าของผู้อื่นตามมาตรา 274 ไม่ใช่ความผิดอันยอมความได้ และการกระทำผิดที่สืบเนื่องมาจนถึงวันที่ผู้เสียหายร้องทุกข์ คดีไม่ขาดอายุความ
ย่อคำพิพากษา
ความผิดฐานเลียนเครื่องหมายการค้าของผู้อื่นตามมาตรา 274 ไม่ใช่เป็นความผิดอันยอมความได้ จึงไม่อยู่ในบังคับของมาตรา 96
ถ้าการกระทำผิดของจำเลยยังกระทำสืบเนื่องตลอดมาจนถึงวันที่ผู้เสียหายร้องทุกข์แล้ว คดีย่อมไม่มีทางขาดอายุความ
การกระทำเพียงแต่เลียนเครื่องหมายการค้าของผู้อื่น มิได้เอาเครื่องหมายการค้าของผู้อื่นมาใช้โดยตรง ย่อมเป็นความผิดตามมาตรา 274 ไม่เป็นความผิดตามมาตรา 272 ด้วย (อ้างฎีกาที่ 782-783/2508)
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้เลียนเครื่องหมายการค้าตราเพลย์บอยเขียนเป็นอักษรโรมันว่า PLAY BOY ของนายณรงค์ เศรษฐนุปถัมภ์ หรือกิจเวคิน ซึ่งได้จดทะเบียนต่อกรมทะเบียนการค้ากระทรวงเศรษฐการไว้ตามกฎหมายแล้ว โดยจำเลยเลียนเครื่องหมายการค้าที่มีรูปลักษณะคล้ายเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหาย และใช้กับสินค้าเสื้อกางเกงสำเร็จรูป โดยจำเลยมีเจตนาให้ประชาชนหลงเชื่อว่าเป็นเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหาย และเป็นสินค้าหรือการค้าของผู้เสียหายขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๒, ๒๗๔ และริบของกลาง
จำเลยให้การปฏิเสธ
ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยได้เลียนเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหายซึ่งได้จดทะเบียนไว้แล้ว และนำเครื่องหมายการค้าที่เลียนแบบขึ้นนั้นไปใช้ติดกับเสื้อกางเกงที่รับจ้างตัดด้วย เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๒ และ ๒๗๔ ลงโทษเรียงกระทงความผิดรวมเป็นจำคุกจำเลย ๒ เดือน ปรับ ๕๐๐ บาท โทษจำคุกให้รอไว้มีกำหนด ๒ ปี ของกลางริบ
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาสั่งให้รับฎีกาของจำเลยแต่เฉพาะที่เป็นข้อกฎหมายและวินิจฉัยว่า
ปัญหาเรื่องอายุความ จำเลยฎีกามีใจความว่า ผู้เสียหายทราบว่าจำเลยเลียนเครื่องหมายการค้าตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๑๓ และร้องทุกข์ในวันที่ ๑๒ ตุลาคม ๒๕๑๔ มิได้ร้องทุกข์ภายใน ๓ เดือน นับแต่ทราบความผิดของจำเลย คดีโจทก์จึงขาดอายุความตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๖ นั้นพิเคราะห์แล้วเห็นว่า ความผิดฐานเลียนเครื่องหมายการค้าของผู้อื่นตามมาตรา ๒๗๔ นั้น ไม่ใช่เป็นความผิดอันยอมความได้ จึงไม่อยู่ในบังคับของมาตรา ๙๖ ดังที่จำเลยฎีกา นอกจากนี้การกระทำความผิดของจำเลยยังกระทำสืบเนื่องตลอดมาจนถึงวันที่ ๑๒ ตุลาคม ๒๕๑๔ การที่ผู้เสียหายร้องทุกข์ในวันที่ ๑๒ ตุลาคม ๒๕๑๔ จึงไม่มีทางขาดอายุความไปได้
ปรากฏว่าศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๒ ด้วย ศาลฎีกาเห็นว่าไม่ถูกต้องเพราะจำเลยเพียงแต่เลียนเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหายอันเป็นความผิดตามมาตรา ๒๗๔ เท่านั้น มิได้เอาเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหายโดยตรงมาใช้อันจะเป็นความผิดตามมาตรา ๒๗๒ ทั้งนี้ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ ๗๘๒-๗๘๓/๒๕๐๘ ระหว่าง ผู้ว่าคดีศาลแขวงพระนครเหนือ โจทก์ บริษัทอเมริกันไซยันนามิด คัมปะนีฯ โจทก์ร่วม ห้างหุ้นส่วนจำกัดซิบชัยเภสัชฯ กับพวก จำเลย ศาลฎีกาจึงต้องแก้ไขให้ถูกต้อง
พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๔ วางโทษจำคุกจำเลย ๑ เดือน และปรับ ๒๕๐ บาท แต่โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้ ๒ ปี ถ้าไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามมาตรา ๒๙, ๓๐ ริบของกลาง
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1236/2517
ผู้ว่าคดีศาลแขวงพระนครเหนือ โจทก์
นายสันต์ สังข์สุดประเสริฐ จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - ผู้ว่าคดีศาลแขวงพระนครเหนือ · จำเลย - นายสันต์ สังข์สุดประเสริฐ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | สรรเสริญ ไกรจิตติ · สนับ คัมภีรยส · รื่น วิไลชนม์ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลแขวงพระนครเหนือ - นายจองทรัพย์ เที่ยงธรรม · ศาลอุทธรณ์ - นายประกาศ บุณโยดม |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา