⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 1236/2517

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1236/2517

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
ความผิดฐานเลียนเครื่องหมายการค้าของผู้อื่นตามมาตรา 274 ไม่ใช่ความผิดอันยอมความได้ และการกระทำผิดที่สืบเนื่องมาจนถึงวันที่ผู้เสียหายร้องทุกข์ คดีไม่ขาดอายุความ

ย่อคำพิพากษา

ความผิดฐานเลียนเครื่องหมายการค้าของผู้อื่นตามมาตรา 274 ไม่ใช่เป็นความผิดอันยอมความได้ จึงไม่อยู่ในบังคับของมาตรา 96 ถ้าการกระทำผิดของจำเลยยังกระทำสืบเนื่องตลอดมาจนถึงวันที่ผู้เสียหายร้องทุกข์แล้ว คดีย่อมไม่มีทางขาดอายุความ การกระทำเพียงแต่เลียนเครื่องหมายการค้าของผู้อื่น มิได้เอาเครื่องหมายการค้าของผู้อื่นมาใช้โดยตรง ย่อมเป็นความผิดตามมาตรา 274 ไม่เป็นความผิดตามมาตรา 272 ด้วย (อ้างฎีกาที่ 782-783/2508)

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายอาญา ม.96 ประมวลกฎหมายอาญา ม.272 ประมวลกฎหมายอาญา ม.274

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้เลียนเครื่องหมายการค้าตราเพลย์บอยเขียนเป็นอักษรโรมันว่า PLAY BOY ของนายณรงค์ เศรษฐนุปถัมภ์ หรือกิจเวคิน ซึ่งได้จดทะเบียนต่อกรมทะเบียนการค้ากระทรวงเศรษฐการไว้ตามกฎหมายแล้ว โดยจำเลยเลียนเครื่องหมายการค้าที่มีรูปลักษณะคล้ายเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหาย และใช้กับสินค้าเสื้อกางเกงสำเร็จรูป โดยจำเลยมีเจตนาให้ประชาชนหลงเชื่อว่าเป็นเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหาย และเป็นสินค้าหรือการค้าของผู้เสียหายขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๒, ๒๗๔ และริบของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยได้เลียนเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหายซึ่งได้จดทะเบียนไว้แล้ว และนำเครื่องหมายการค้าที่เลียนแบบขึ้นนั้นไปใช้ติดกับเสื้อกางเกงที่รับจ้างตัดด้วย เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๒ และ ๒๗๔ ลงโทษเรียงกระทงความผิดรวมเป็นจำคุกจำเลย ๒ เดือน ปรับ ๕๐๐ บาท โทษจำคุกให้รอไว้มีกำหนด ๒ ปี ของกลางริบ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาสั่งให้รับฎีกาของจำเลยแต่เฉพาะที่เป็นข้อกฎหมายและวินิจฉัยว่า ปัญหาเรื่องอายุความ จำเลยฎีกามีใจความว่า ผู้เสียหายทราบว่าจำเลยเลียนเครื่องหมายการค้าตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๑๓ และร้องทุกข์ในวันที่ ๑๒ ตุลาคม ๒๕๑๔ มิได้ร้องทุกข์ภายใน ๓ เดือน นับแต่ทราบความผิดของจำเลย คดีโจทก์จึงขาดอายุความตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๖ นั้นพิเคราะห์แล้วเห็นว่า ความผิดฐานเลียนเครื่องหมายการค้าของผู้อื่นตามมาตรา ๒๗๔ นั้น ไม่ใช่เป็นความผิดอันยอมความได้ จึงไม่อยู่ในบังคับของมาตรา ๙๖ ดังที่จำเลยฎีกา นอกจากนี้การกระทำความผิดของจำเลยยังกระทำสืบเนื่องตลอดมาจนถึงวันที่ ๑๒ ตุลาคม ๒๕๑๔ การที่ผู้เสียหายร้องทุกข์ในวันที่ ๑๒ ตุลาคม ๒๕๑๔ จึงไม่มีทางขาดอายุความไปได้ ปรากฏว่าศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๒ ด้วย ศาลฎีกาเห็นว่าไม่ถูกต้องเพราะจำเลยเพียงแต่เลียนเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหายอันเป็นความผิดตามมาตรา ๒๗๔ เท่านั้น มิได้เอาเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหายโดยตรงมาใช้อันจะเป็นความผิดตามมาตรา ๒๗๒ ทั้งนี้ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ ๗๘๒-๗๘๓/๒๕๐๘ ระหว่าง ผู้ว่าคดีศาลแขวงพระนครเหนือ โจทก์ บริษัทอเมริกันไซยันนามิด คัมปะนีฯ โจทก์ร่วม ห้างหุ้นส่วนจำกัดซิบชัยเภสัชฯ กับพวก จำเลย ศาลฎีกาจึงต้องแก้ไขให้ถูกต้อง พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๔ วางโทษจำคุกจำเลย ๑ เดือน และปรับ ๒๕๐ บาท แต่โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้ ๒ ปี ถ้าไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามมาตรา ๒๙, ๓๐ ริบของกลาง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1236/2517 ผู้ว่าคดีศาลแขวงพระนครเหนือ โจทก์ นายสันต์ สังข์สุดประเสริฐ จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - ผู้ว่าคดีศาลแขวงพระนครเหนือ · จำเลย - นายสันต์ สังข์สุดประเสริฐ
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)สรรเสริญ ไกรจิตติ · สนับ คัมภีรยส · รื่น วิไลชนม์
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลแขวงพระนครเหนือ - นายจองทรัพย์ เที่ยงธรรม · ศาลอุทธรณ์ - นายประกาศ บุณโยดม
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 1035/2540ฎีกา 733/2505ฎีกา 3399/2568ฎีกา 6583/2541ฎีกา 5041-5042/2530ฎีกา 2905/2552ฎีกา 3616/2540ฎีกา 123/2528ฎีกา 787-788/2506ฎีกา 1255/2552ฎีกา 2550/2544ฎีกา 7687/2553ฎีกา 4225/2559ฎีกา 3129/2555ฎีกา 639/2535ฎีกา 307/2513ฎีกา 612/2504ฎีกา 7878/2538ฎีกา 37/2507ฎีกา 1127/2523ฎีกา 2269/2538ฎีกา 1777/2554ฎีกา 298/2535ฎีกา 3367/2546
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา