คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1449/2518
ป.พ.พ. ม.1388, 1389
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
ภารจำยอมที่กำหนดไว้เป็นทางเดิน ย่อมจำกัดการใช้ประโยชน์ไว้เพียงเท่าที่จำเป็นแก่การเป็นทางเดินเท่านั้น หากสภาพภารจำยอมไม่สามารถใช้เป็นทางรถยนต์ได้ เจ้าของสามยทรัพย์ย่อมไม่มีสิทธิบังคับให้เจ้าของภารยทรัพย์เปิดเป็นทางรถยนต์ได้
ย่อคำพิพากษา
ภารจำยอมเป็นทางเดินกว้าง 1.25 เมตร ไม่มีสภาพเป็นทางรถยนต์เข้าออก โจทก์เจ้าของที่ดินตอนในไม่มีสิทธิให้จำเลยเจ้าของภารยทรัพย์เปิดเป็นทางรถยนต์กว้าง 3 เมตร
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1388 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1389 →
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายระวี จันทร์ศิริ · จำเลย - พลตรีพนัส จันทร์ศิริ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ชุ่ม สุนทรธัย · พิชัย รชตะนันทน์ · อุดม ทันด่วน |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา