คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1731/2518
ป.พ.พ. ม.237, 1300
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การจำนองที่ดินโดยผู้รับจำนองรู้ว่าผู้จำนองได้ทำสัญญาจะขายที่ดินนั้นแก่บุคคลอื่น และการจำนองนั้นมีเจตนาให้ผู้จะซื้อเสียเปรียบ เป็นโมฆะ
ย่อคำพิพากษา
โจทก์ทำสัญญาจะซื้อที่ดินกับ ต. จำเลย ชำระราคาบางส่วนและเข้าครอบครองปลูกบ้านอยู่ ต. เอาที่ดินนั้นจดทะเบียนจำนองแก่ ช. จำเลย แม้โจทก์ไม่อยู่ในฐานะจดทะเบียนสิทธิได้ก่อน โจทก์ก็ขอเพิกถอนการจำนองที่ทำโดยคบคิดกันให้โจทก์เสียเปรียบได้
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.237 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1300 →
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายชุบ เชื้อนุ่น · จำเลย - นายเติม ทับทิมทอง กับพวก |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ธวัช สิทธิชัย · กฤษณ์ โสภิตกุล · ยงยุทธ เลอลภ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา