คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1345/2519
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
ป่าช้าที่ประชาชนเคยใช้ประโยชน์เป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน แม้จะยังไม่ได้ขึ้นทะเบียนและหมดสภาพการใช้งานไปแล้วก็ตาม ตราบใดที่ทางราชการยังไม่ได้ถอนสภาพ ก็ยังคงเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน การยึดถือโดยพลการไม่ทำให้ได้สิทธิครอบครองตามกฎหมาย
ย่อคำพิพากษา
ป่าช้าซึ่งประชาชนเคยใช้ประโยชน์ในการเผาและฝังศพเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน แม้จะยังไม่ได้ขึ้นทะเบียนของทางการไว้และหมดสภาพเป็นป่าช้าเพราะโจทก์เข้าครอบครองประชาชนจึงไม่ได้ใช้มาหลายปีก็ตาม ตราบใดที่ทางราชการยังไม่ได้ถอนสภาพก็ยังเป็นป่าช้าอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินอยู่นั่นเอง การที่โจทก์เข้ายึดถือโดยพลการไม่ทำให้โจทก์ได้สิทธิครอบครองตามกฎหมาย
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายสมาน แก้วพวง · จำเลย - นายแดง พรหมคำ กับพวก |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | เดช วุฒิสิงห์ชัย · ถนอม ครูไพศาล · แถม ดุลยสุข |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา