คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1676/2520

ความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 358 นั้น ผู้กระทำจะต้องมีเจตนากระทำให้ทรัพย์ของผู้อื่นเสียหายจึงจะเป็นผิด จำเลยตัดต้นไผ่ของผู้เสียหายส่วนที่งอกรุกล้ำเข้าไปในทางสาธารณะออก เพื่อให้โค กระบือเดินผ่าน จำเลยมิได้มีเจตนากระทำเพื่อให้ทรัพย์ของผู้เสียหายได้รับความเสียหาย การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ (อ้างคำพิพากษาฎีกาที่ 705/2507 ประชุมใหญ่)

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดขอตัดฟันต้นไผ่ของผู้เสียหาย ๓๐ ต้น และลักเอาไปโดยทุจริต ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๔, ๓๕๘ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษฐานทำให้เสียทรัพย์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๘ นั้น ผู้กระทำจะต้องมีเจตนากระทำให้ทรัพย์ของผู้อื่นเสียหายจึงจะเป็นผิด คดีนี้จำเลยตัดต้นไผ่ของผู้เสียหายที่งอกรุกล้ำเข้าไปในทางสาธารณะออกเพื่อให้โค กระบือ เดินผ่าน จำเลยมิได้มีเจตนากระทำเพื่อให้ทรัพย์ของผู้เสียหายได้รับความเสียหายการกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ ๗๐๕/๒๕๐๗ (ประชุมใหญ่) พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1676/2520 พนักงานอัยการจังหวัดปราจีนบุรี โจทก์ นายทองหยิบ บางกุ้ง ล.