คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 740/2520

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ลงโทษจำคุก 1 ปี จำเลยฎีกาขอให้รอการกำหนดโทษหรือรอการลงโทษจำเลย ดังนี้ เป็นฎีกาข้อเท็จจริงในดุลพินิจ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐ พระราชบัญญัติจราจรทางบกฯ และประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๕๙ ข้อ ๑๑ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐ พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ มาตรา ๒๘, ๒๙, ๓๐, ๖๖, ๖๘ พระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๘ มาตรา ๗, ๑๓, ๑๕ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๕๙ ข้อ ๑๑ ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐ ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุกจำเลย ๒ ปี จำเลยให้การรับสารภาพโดยดีมีเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ คงจำคุกจำเลย ๑ ปี จำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการลงโทษหรือวางโทษให้เบาลงอีก ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาข้อให้รอการกำหนดโทษหรือรอการลงโทษจำเลย ศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาข้อเท็จจริงในดุลพินิจ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่าง ลงโทษจำคุกจำเลย ๑ ปี จำเลยฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๙ ให้ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 740/2520 พนักงานอัยการจังหวัดชลบุรี โจทก์ นายชิง พันธ์กิ่ง ล.