คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 937/2524

จำเลยเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษา โจทก์จึงนำยึดที่นาพิพาทเพื่อขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้ ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องเป็นเจ้าของรวมในที่นาพิพาท ขอให้ศาลมีคำสั่งให้แบ่งส่วนหรือให้กันส่วนของผู้ร้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 287ออกจำนวน 21 ไร่ 1 งาน 5 วา ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 67(4) ก็มิได้กำหนดว่าคำร้องขอส่วนแบ่งเช่นกรณีของผู้ร้องจะต้องระบุว่าขอให้กันส่วนในจำนวนเงินที่ได้จากการขายทอดตลาดด้วยถือได้ว่าตามคำร้องของผู้ร้องได้ขอให้แบ่งส่วนให้ผู้ร้องด้วย มิได้ขอให้กันส่วนเป็นที่ดินแต่อย่างเดียวชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 287 แล้ว จะต้องรับคำร้องของผู้ร้องไว้วินิจฉัยชี้ขาดต่อไป

คดีสืบเนื่องจากจำเลยเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษา โจทก์จึงนำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่นาพิพาทเพื่อขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้ผู้ร้องทั้งสองยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องทั้งสองมีส่วนเป็นเจ้าของรวมในที่นาพิพาท2 ใน 4 ส่วน คิดเป็นเนื้อที่ 21 ไร่ 1 งาน 5 วา ขอให้ศาลมีคำสั่งให้แบ่งส่วนหรือให้กันส่วนของผู้ร้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 287 ออก 21 ไร่ 1 งาน 5 วา โจทก์ให้การว่า ที่นาพิพาทจำเลยเป็นเจ้าของ 3 ใน 4 ส่วน โจทก์มีสิทธิยึดมาขายทอดตลาดชำระหนี้ได้ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้ยกคำร้องของผู้ร้องทั้งสอง ผู้ร้องทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามคำร้องของผู้ร้องได้ขอให้แบ่งส่วนให้ผู้ร้องด้วย ผู้ร้องมิได้ขอให้กันส่วนของผู้ร้องเป็นที่ดินแต่อย่างเดียว และในการขอแบ่งทรัพย์สินซึ่งเป็นกรรมสิทธิ์รวม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1364 ได้บัญญัติถึงวิธีการแบ่งว่าให้เจ้าของรวมตกลงกันเองก่อน หากตกลงกันไม่ได้ศาลมีอำนาจสั่งให้ประมูลราคากันเอง หรือขายทอดตลาดฉะนั้นเมื่อตามกฎหมายผู้ร้องไม่มีสิทธิที่จะขอให้กันส่วนของผู้ร้องได้ศาลก็จะต้องพิจารณาแบ่งส่วนให้ผู้ร้อง โดยนำทรัพย์สินออกขายทอดตลาดเอาเงินแบ่งกัน อีกประการหนึ่งในการขอส่วนแบ่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 287 บัญญัติแต่เพียงว่า การบังคับคดีแก่ทรัพย์สินของลูกหนี้ตามคำพิพากษาไม่กระทบกระทั่งถึงบุริมสิทธิหรือสิทธิอื่น ๆ ซึ่งบุคคลภายนอกอาจร้องขอให้บังคับเหนือทรัพย์สินนั้นได้ตามกฎหมายส่วนที่เกี่ยวกับคำร้องของผู้ร้อง ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 67(4) บัญญัติว่า คำร้องจะต้องระบุใจความและเหตุผลถ้าจำเป็นแห่งคำคู่ความหรือเอกสารเท่านั้น มาตรา 67(4)มิได้กำหนดว่าคำร้องขอส่วนแบ่ง เช่นกรณีของผู้ร้องจะต้องระบุว่าขอให้กันส่วนในจำนวนเงินที่ได้จากการขายทอดตลาดดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยศาลฎีกาเห็นว่าคำร้องของผู้ร้องทั้งสองชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 287 แล้ว ศาลจะต้องรับคำร้องไว้พิจารณาวินิจฉัยชี้ขาดต่อไป ที่ศาลอุทธรณ์ไม่รับคำร้องของผู้ร้องไว้วินิจฉัยโดยเห็นว่า ผู้ร้องมิได้ร้องขอให้แบ่งส่วนในจำนวนเงินที่ได้จากการขายทอดตลาด จึงไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกา ฎีกาของผู้ร้องข้อนี้ฟังขึ้น ให้รับคำร้องของผู้ร้องทั้งสองไว้พิจารณาในข้อที่ว่าผู้ร้องทั้งสองมีสิทธิที่จะขอให้แบ่งส่วนของตนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 287 พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาไปตามรูปความ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 937/2524 นายอนันต์ ศรีมงคล โจทก์ นางกอบ สุขันธ์ จำเลย นายทวี สุขันธ์ กับพวก ผู้ร้อง