⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 113/2525

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 113/2525

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การที่พนักงานของบริษัทประกันภัยเบิกความถึงข้อที่ได้แจ้งเงื่อนไขของกรมธรรม์ประกันภัยให้ผู้เอาประกันภัยทราบก่อนทำสัญญาหรือไม่ก็ตาม ไม่มีผลกระทบกระเทือนถึงเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในกรมธรรม์ประกันภัย

ย่อคำพิพากษา

โจทก์ประกันภัยทรัพย์สินไว้แก่บริษัท อ. โดยกำหนดความรับผิดในการชดใช้ค่าสินไหมทดแทนไว้ตามกรมธรรม์ประกันภัยเพราะเหตุทรัพย์สินที่เอาประกันภัยไว้สูญหาย เช่นนี้เมื่อโจทก์ฟ้องบริษัท อ.ให้รับผิดตามกรมธรรม์ประกันภัยดังกล่าว แม้จำเลยซึ่งเป็นพนักงานของบริษัท อ. จะเบิกความถึงข้อที่ได้แจ้งเงื่อนไขของกรมธรรม์ประกันภัยให้โจทก์ทราบก่อนทำสัญญาหรือไม่ก็ตาม คำเบิกความของจำเลยก็ไม่มีผลกระทบกระเทือนถึงเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในกรมธรรม์ประกันภัย ข้อความที่จำเลยเบิกความในคดีแพ่งดังกล่าวจึงมิใช่ข้อสำคัญในคดี

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายอาญา ม.177

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยนี้ได้นำข้อความที่รู้อยู่แล้วว่าเป็นเท็จมาเบิกความในฐานะพยานจำเลยต่อศาลแพ่ง ในคดีหมายเลขดำที่ ๑๑๘๐๐/๒๕๑๙ ซึ่งโจทก์ฟ้องบริษัทอาคเนย์ประกันภัย จำกัด ให้รับผิดฐานผิดสัญญาประกันภัย ว่า"ก่อนทำสัญญากัน เจ้าหน้าที่ของบริษัทจำเลยได้แจ้งให้โจทก์ทราบด้วยว่า เงื่อนไขในการคุ้มครองนั้นจะต้องเป็นเรื่องที่ทรัพย์สินที่เอาประกันภัยไว้สูญหาย อันเกิดจากการใช้กำลังบุกรุกโดยวิธีรุนแรงเข้าไปในสถานที่เก็บรักษาทรัพย์" ซึ่งความจริงมิได้มีการแจ้งเงื่อนไขดังกล่าวให้โจทก์ทราบ และเป็นข้อสำคัญในคดี จำเลยเบิกความเพื่อช่วยเหลือนายจ้างมิให้ต้องรับผิดตามฟ้องดังกล่าวทำให้โจทก์เสียหาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๗๗ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว มีคำสั่งให้ประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๑๗๗ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โดยวินิจฉัยว่าข้อความที่จำเลยเบิกความไม่ใช่ข้อสำคัญในคดี โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การเบิกความอันเป็นเท็จต่อศาลในการพิจารณาคดีนั้นจะเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๗๗ ก็ต่อเมื่อความอันเป็นเท็จนั้นเป็นข้อสำคัญในคดี เมื่อคดีแพ่งที่จำเลยเบิกความนั้นเป็นเรื่องที่โจทก์ผู้เอาประกันภัยฟ้องบริษัทอาคเนย์ประกันภัย จำกัด ผู้รับประกันภัย ให้ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนตามกรมธรรม์ประกันภัยเพราะเหตุทรัพย์สินที่เอาประกันภัยไว้สูญหาย ดังนั้น ความรับผิดของบริษัทอาคเนย์ประกันภัย จำกัด จะมีต่อโจทก์หรือไม่ เพียงใด ย่อมอยู่ภายใต้บังคับแห่งเงื่อนไขกรมธรรม์ประกันภัยเป็นสำคัญ ฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดจะนำสืบให้อีกฝ่ายหนึ่งรับผิดหรือหลุดพ้นจากความรับผิดนอกเหนือไปจากเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในกรมธรรม์ประกันภัยหาได้ไม่ ฉะนั้น เมื่อโจทก์และจำเลยในคดีแพ่งนั้นรับกันว่าได้ทำสัญญากรมธรรม์ประกันภัยไว้จริง จำเลยจะเบิกความถึงข้อที่ได้แจ้งเงื่อนไขของกรมธรรม์ประกันภัยให้โจทก์ทราบก่อนทำสัญญาหรือไม่ก็ตาม คำเบิกความของจำเลยก็ไม่มีผลกระทบกระเทือนถึงเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในกรมธรรม์ประกันภัย ทั้งตามคำพิพากษาคดีแพ่งหมายเลขดำที่ ๑๑๘๐๐/๒๕๑๙ ดังกล่าว ก็มิได้ยกข้อเท็จจริงในเรื่องที่ได้มีการแจ้งเงื่อนไขของกรมธรรม์ประกันภัยให้โจทก์ทราบก่อนมาเป็นเหตุยกฟ้อง ข้อความที่จำเลยเบิกความในคดีแพ่งดังที่โจทก์กล่าวมาในฟ้อง จึงมิใช่ข้อสำคัญในคดีแพ่งที่กล่าวนั้น จำเลยจึงไม่มีความผิดฐานเบิกความอันเป็นเท็จในการพิจารณาคดีต่อศาล พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 113/2525 นายสุชาติ วิชโยธิน โจทก์ นายเกษม พัวศิริรักษ์ จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - นายสุชาติ วิชโยธิน · จำเลย - นายเกษม พัวศิริรักษ์
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)อนุวัตร บุนนาค · สมชัย ทรัพยวณิช · พูน จักรเสน
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลอาญา - นายอนุกิจ สิงหโชติสุขแพทย์ · ศาลอุทธรณ์ - นายเพียร สุมิระ
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 173/2514ฎีกา 700/2506ฎีกา 4784/2529ฎีกา 3014/2531ฎีกา 765/2532ฎีกา 730/2516ฎีกา 22/2466ฎีกา 5558/2534ฎีกา 3584/2524ฎีกา 18211/2555ฎีกา 374/2537ฎีกา 1998/2553ฎีกา 1778/2526ฎีกา 2751/2524ฎีกา 191/2520ฎีกา 2539/2519ฎีกา 1349/2533ฎีกา 558/2548ฎีกา 582-583/2503ฎีกา 904/2516ฎีกา 1566/2525ฎีกา 769-770/2539ฎีกา 3098/2539ฎีกา 2034/2520
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา