คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1322/2525
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
ผู้เยาว์มีสิทธิได้รับค่าขาดไร้อุปการะจากผู้กระทำละเมิดที่ทำให้ผู้มีหน้าที่อุปการะเลี้ยงดูถึงแก่ความตาย ทั้งในปัจจุบันและอนาคต โดยไม่คำนึงถึงว่าผู้ตายได้เคยอุปการะเลี้ยงดูผู้เยาว์นั้นมาจริงหรือไม่
ย่อคำพิพากษา
มารดาของผู้เยาว์ถึงแก่ความตายเพราะการกระทำละเมิดของจำเลย ทำให้ผู้เยาว์ต้องขาดไร้อุปการะจากผู้ตายตามกฎหมาย ผู้เยาว์จึงชอบที่จะได้รับค่าขาดไร้อุปการะทั้งในปัจจุบัน และอนาคตโดยไม่จำต้องคำนึงถึงว่าผู้ตายได้เคยอุปการะเลี้ยงดูผู้เยาว์นั้นมาจริงหรือไม่
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันประกอบการขนส่งรับส่งผู้โดยสารและสินค้า วันเกิดเหตุลูกจ้างของจำเลยทั้งสองขับรถโดยสารในทางการที่จ้างโดยความประมาทปราศจากความระมัดระวังชนนางสมบูรณ์มารดาโจทก์ซึ่งยืนอยู่ข้างถนนถึงแก่ความตาย ขอให้จำเลยทั้งสองร่วมกันและแทนกันชดใช้ค่าเสียหายเป็นค่าปลงศพ และขาดอุปการะเลี้ยงดูเด็กชายอรุณบุตรผู้ตาย เป็นเงินรวม ๑๐๐,๐๐๐ บาทพร้อมดอกเบี้ย
จำเลยทั้งสองให้การว่า จำเลยที่ ๑ ไม่มีผลประโยชน์ส่วนได้เสียในการเดินรถโดยคิดแบ่งกับจำเลยที่ ๒ โจทก์ที่ ๑ มิได้เป็นผู้แทนโดยชอบธรรมของเด็กชายอรุณ เพราะบิดาของเด็กชายอรุณยังมีชีวิตอยู่ โจทก์ที่ ๑ ไม่มีอำนาจฟ้องในฐานะเป็นผู้แทนโดยชอบธรรมของเด็กชายอรุณ นายสมบุญผู้ตายวิ่งตัดหน้ารถยนต์ของจำเลยโดยกระทันหัน เป็นเหตุสุดวิสัยจำเลยทั้งสองไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ โจทก์เรียกค่าเสียหายมากเกินไป และคนขับรถคันที่เกิดเหตุไม่ใช่ลูกจ้างของจำเลยที่ ๑
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินตามฟ้องพร้อมดอกเบี้ย
จำเลยทั้งสองอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
จำเลยที่ ๑ ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า "สำหรับค่าสินไหมทดแทนในเรื่องค่าอุปการะเลี้ยงดูเด็กชายอรุณ ซึ่งจำเลยที่ ๑ ฎีกาว่าจะต้องคำนึงถึงความสามารถในการหารายได้ของผู้ตายนั้น เห็นว่าตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๕๖๔ บิดามารดามีหน้าที่ตามกฎหมายจะต้องให้การอุปการะเลี้ยงดู และให้การศึกษาแก่บุตรระหว่างที่เป็นผู้เยาว์ ดังนั้นในการที่ผู้ตายซึ่งเป็นมารดาถึงแก่ความตายเนื่องจากการละเมิดที่จำเลยจะต้องรับผิดชอบและเป็นเหตุที่ให้เด็กชายอรุณ ซึ่งเป็นผู้เยาว์ต้องขาดไร้อุปการะเลี้ยงดูนั้น อย่าว่าแต่จะต้องพิจารณาถึงความสามารถในการหารายได้ของผู้ตายดังที่จำเลยฎีกาเลย เพราะแม้ข้อเท็จจริงที่ว่าผู้ตายได้อุปการะเลี้ยงดูเด็กชายอรุณหรือไม่ ก็หาจำต้องคำนึงถึงไม่ฉะนั้นที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยชดใช้ค่าสินไหมทดแทนเป็นค่าขาดไร้อุปการะเด็กชายอรุณเป็นเวลา ๑๐ ปี เป็นเงินปีละ ๙,๐๐๐ บาทศาลฎีกาเห็นว่าเหมาะสมแล้ว"
พิพากษายืน
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1322/2525
นายฟุ้ง หรือน้อย เกตุคง กับพวก โจทก์
บริษัทขนส่ง จำกัด กับพวก จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายฟุ้ง หรือน้อย เกตุคง กับพวก · จำเลย - บริษัทขนส่ง จำกัด กับพวก |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ชูเชิด รักตะบุตร์ · ไพบูลย์ ไวกาสี · ประสาท บุณยรังษี |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลแพ่ง - นายอรรถวิทย์ วรรธนวินิจ · ศาลอุทธรณ์ - นายดำรง อุณหวัฒน์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา