คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 192/2531
ย่อคำพิพากษา
ผู้จัดการสหกรณ์มิใช่ผู้มีอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชนตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 354
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นผู้มีอาชีพและประกอบธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชนคือเป็นผู้จัดการสหกรณ์ธุรกิจเศรษฐกิจ ร.พ.ช. อำเภอบ้านผือ จำกัด อาศัยโอกาศในตำแหน่งหน้าที่เบียดบังเอาเงินของสหกรณ์ดังกล่าวไปโดยทุจริต ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๒, ๓๕๔ และให้จำเลยคืนหรือใช้เงินแก่ผู้เสียหาย
จำเลยให้การปฏิเสธ
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๔ สองกระทง จำคุกกระทงละสามปี รวมจำคุกหกปี และให้จำเลยคืนหรือใช้เงิน ๒๔๐,๙๘๘.๓๕ บาท แก่ผู้เสียหาย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยเบียดบังเอาเงินสหกรณ์ไปโดยทุจริต แต่การที่จำเลยเป็นผู้จัดการสหกรณ์ มิใช่เป็นผู้มีอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชนอันจะเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๔
พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๒ วรรคแรก สองกระทง จำคุกกระทงละ ๒ ปี รวมจำคุก ๔ ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 192/2531
พนักงานอัยการจังหวัดอุดรธานี โจทก์
นายพลอย บัวขัน จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - พนักงานอัยการจังหวัดอุดรธานี · จำเลย - นายพลอย บัวขัน |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | นิเวศน์ คำผอง · วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์ · ไมตรี กลั่นนุรักษ์ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลจังหวัดอุดรธานี - นายมาโนชญ์ คงมนต์ · ศาลอุทธรณ์ - นายอุไร คังคะเกตุ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา