คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5654/2533

แม้โจทก์มีฐานะเป็นรัฐวิสาหกิจตามกฎหมาย มีหน้าที่เกี่ยวด้วยการให้บริการและการปฏิบัติการด้านไปรษณีย์และโทรคมนาคมเพื่อความสะดวกแก่ประชาชนก็ตาม แต่ผู้ใช้เครื่องโทรศัพท์พูดวิทยุโทรศัพท์จากในประเทศไปยังต่างประเทศโดยผ่านเครื่องวิทยุโทรศัพท์ของโจทก์ จะต้องเสียค่าธรรมเนียมตามอัตราที่โจทก์กำหนดไว้ ค่าธรรมเนียมก็คือสินจ้าง จึงถือได้ว่าโจทก์เป็นผู้ค้าหรือผู้รับทำการงาน เรียกเอาสินจ้างอันจะพึงได้รับในการนั้น ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา165 (7) ซึ่งมีอายุความ 2 ปี และสิทธิเรียกร้องของโจทก์เกิดขึ้นตั้งแต่วันที่จำเลยใช้บริการโทรศัพท์นั้นแล้ว ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 203

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นนิติบุคคลตามพระราชบัญญัติการสื่อสารแห่งประเทศไทยพ.ศ.๒๕๑๙ มีวัตถุประสงค์และอำนาจหน้าที่ดำเนินกิจการไปรษณีย์และโทรคมนาคม ซึ่งรวมถึงการให้บริการพูดวิทยุโทรศัพท์ระหว่างประเทศ จำเลยเป็นผู้เช่าเครื่องโทรศัพท์ ๔ หมายเลข จากองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย และได้ใช้บริการพูดวิทยุโทรศัพท์ระหว่างประเทศจากเครื่องโทรศัพท์ทั้ง ๔หมายเลข รวม ๓๓ ครั้ง เป็นเงิน ๒๓,๖๖๔ บาท จำเลยในฐานะผู้เช่าโทรศัพท์หมายเลขดังกล่าวจึงต้องรับผิดชำระหนี้ให้โจทก์ ขอให้จำเลยชำระเงิน ๒๓,๖๖๔ บาท พร้อมดอกเบี้ย จำเลยให้การว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง จำเลยไม่เคยใช้บริการของโจทก์ในการพูดโทรศัพท์ติดต่อกับต่างประเทศ โจทก์นำคดีมาฟ้องเกินกว่า ๒ ปี คดีโจทก์ขาดอายุความ ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน ๒๓,๖๖๔ บาทแก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้วเห็นว่า แม้โจทก์จะมีฐานะเป็นรัฐวิสาหกิจตามกฎหมายมีหน้าที่เกี่ยวด้วยการให้บริการและการปฏิบัติการด้านไปรษณีย์และโทรคมนาคมเพื่อความสะดวกแก่ประชาชนก็ตาม แต่ผู้ใช้เครื่องโทรศัพท์พูดวิทยุโทรศัพท์จากในประเทศไปยังต่างประเทศโดยผ่านเครื่องวิทยุโทรศัพท์ของโจทก์ ผู้ใช้จะต้องเสียค่าธรรมเนียมตามอัตราที่โจทก์กำหนดไว้ ค่าธรรมเนียมก็คือสินจ้าง จึงถือได้ว่าโจทก์เป็นผู้ค้าหรือผู้รับทำการงาน เรียกเอาสินจ้างอันจะพึงได้รับในการนั้นตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๖๕ (๗) ซึ่งมีอายุความ ๒ ปี ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ ๓๐๗๐/๒๕๒๓ ระหว่าง การสื่อสารแห่งประเทศไทย โจทก์ นายอารักษ์ ตียาภรณ์ จำเลย ส่วนที่โจทก์ฎีกาอีกข้อหนึ่งว่า จำเลยผิดนัดไม่ชำระหนี้นับแต่วันที่ทวงถามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา๒๐๔ สิทธิเรียกร้องของโจทก์จึงเกิดขึ้นนับแต่วันที่โจทก์บอกกล่าวทวงถามเป็นต้นไป คือตั้งแต่วันที่ ๒๘มกราคม ๒๕๒๙ ถึงวันฟ้องไม่เกิน ๒ ปี คดีโจทก์จึงไม่ขาดอายุความนั้น เห็นว่าสิทธิเรียกร้องของโจทก์เกิดขึ้นตั้งแต่วันที่จำเลยใช้บริการโทรศัพท์นั้นแล้ว ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๒๐๓โจทก์มาฟ้องคดีเมื่อล่วงเลยกำหนดเวลา ๒ ปี นับเริ่มแต่ขณะที่จะอาจบังคับสิทธิเรียกร้องได้เป็นต้นไปจึงขาดอายุความ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5654/2533 การสื่อสารแห่งประเทศไทย โจทก์ บริษัทศิวนารถนิเวศน์ จำกัด จำเลย