⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 565/2534

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 565/2534

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การที่จำเลยฎีกาว่ามิได้จงใจขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา เป็นการฎีกาในข้อเท็จจริง ซึ่งต้องห้ามมิให้ฎีกาตามกฎหมาย เมื่อฎีกาข้อเท็จจริงต้องห้ามแล้ว ฎีกาข้อกฎหมายที่ยกขึ้นอ้างจึงไม่เป็นสาระอันควรได้รับการวินิจฉัย

ย่อคำพิพากษา

ฎีกาของจำเลยที่ว่า จำเลยมิได้จงใจขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา เป็นฎีกาในข้อเท็จจริง ส่วนฎีกาข้อกฎหมายของจำเลยที่ว่า ศาลล่างทั้งสองมีคำสั่งยกคำร้องของจำเลยโดยมิได้ทำการไต่สวนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 21 เสียก่อนเป็นการไม่ชอบนั้น เมื่อฎีกาของจำเลยต้องห้ามมิให้ฎีกาในข้อเท็จจริงเสียแล้ว ฎีกาข้อกฎหมายที่จำเลยยกขึ้นอ้าง จึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.207 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.249

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องจำเลยทั้งสามให้รับผิดในมูลหนี้ละเมิดที่โจทก์รับช่วงสิทธิจากผู้เอาประกันภัย จำเลยทั้งสามขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา ศาลชั้นต้นพิจารณาคดีโจทก์ไปฝ่ายเดียว แล้วพิพากษาให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชำระเงินจำนวน45,276 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยและค่าฤชาธรรมเนียมแก่โจทก์จำเลยทั้งสามยื่นคำร้องขอให้พิจารณาคดีใหม่ อ้างว่าจำเลยทั้งสามได้ย้ายภูมิลำเนาไปแล้ว การส่งหมายเรียกสำเนาคำฟ้องและหมายนัดให้จำเลยทั้งสามด้วยการปิดไว้ที่ภูมิลำเนาเดิมจึงไม่ชอบ จำเลยทั้งสามมิได้จงใจขาดนัดพร้อมทั้งคัดค้านคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์คัดค้านมิให้พิจารณาคดีใหม่ ศาลชั้นต้นนัดไต่สวนคำร้องครั้นถึงวันนัดไต่สวน ศาลชั้นต้นสอบถามจำเลยทั้งสาม จำเลยทั้งสามได้แถลงรับข้อเท็จจริงต่าง ๆ ตามรายงานกระบวนพิจารณาฉบับลงวันที่ 21 กรกฎาคม 2531 ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้แล้วจึงให้งดการไต่สวน และมีคำสั่งยกคำร้อง จำเลยทั้งสามอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้งสามฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีนี้เป็นคดีมีทุนทรัพย์ที่พิพาทไม่เกินห้าหมื่นบาท ที่จำเลยทั้งสามฎีกาว่าจำเลยทั้งสามมิได้จงใจขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณานั้น เป็นฎีกาในข้อเท็จจริงฎีกาของจำเลยทั้งสามต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2518 มาตรา 6 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยส่วนฎีกาข้อกฎหมายของจำเลยทั้งสามที่ว่าศาลล่างทั้งสองมีคำสั่งยกคำร้องของจำเลยทั้งสามโดยมิได้ทำการไต่สวนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 21 เสียก่อนเป็นการไม่ชอบนั้น เห็นว่าเมื่อฎีกาของจำเลยทั้งสามต้องห้ามมิให้ฎีกาในข้อเท็จจริงเสียแล้วฎีกาข้อกฎหมายที่จำเลยทั้งสามยกขึ้นอ้าง จึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย" พิพากษายกฎีกาจำเลยทั้งสาม ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 565/2534 บริษัท ประกันภัย ศ รี เมือง จำกัด โจทก์ นาย วิเชียร มหาวงษ์ กับพวก จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - บริษัท ประกันภัย ศ รี เมือง จำกัด · จำเลย - นาย วิเชียร มหาวงษ์ กับพวก
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)อุดม มั่งมีดี · สวิน อักขรายุธ · ตัน เวทไว
แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 163/2491ฎีกา 4884/2543ฎีกา 770/2535ฎีกา 6025/2538ฎีกา 1645/2549ฎีกา 3206/2537ฎีกา 99/2541ฎีกา 3345/2535ฎีกา 2409/2551ฎีกา 3616/2558ฎีกา 8203/2538ฎีกา 1030/2509ฎีกา 710/2542ฎีกา 8884/2543ฎีกา 194/2543ฎีกา 5332/2553ฎีกา 4549/2540ฎีกา 4041/2542ฎีกา 1360/2544ฎีกา 6321/2544ฎีกา 4432/2534ฎีกา 1592/2521ฎีกา 218/2481ฎีกา 8444/2538
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · เนติบัณฑิตยสภา