คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 307/2536
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
แม้โจทก์มิได้อุทธรณ์หรือฎีกาในปัญหาเรื่องของกลาง แต่หากโจทก์มีคำขอให้ริบของกลางมาแล้ว ศาลย่อมมีอำนาจวินิจฉัยสั่งริบของกลางได้ โดยไม่ถือเป็นการเพิ่มเติมโทษจำเลย
ย่อคำพิพากษา
ที่ศาลล่างทั้งสองมิได้สั่งริบของกลาง ซึ่งเป็นทรัพย์สินที่จำเลยใช้ในการกระทำผิดและที่ได้มาโดยได้กระทำความผิดนั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วยเพราะแม้โจทก์จะไม่ได้อุทธรณ์ฎีกาในปัญหาเรื่องของกลางก็ตาม แต่เมื่อโจทก์มีคำขอให้ริบของกลางมาแล้ว ทั้งมิใช่กรณีเพิ่มเติมโทษจำเลย ก็ชอบที่จะต้องทำคำวินิจฉัยในเรื่องของกลางได้ด้วย ศาลฎีกาให้ริบของกลาง
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - พนักงานอัยการ กรมอัยการ · จำเลย - นายวสันต์หรืออ๊อด วิริยพงศ์พัฒน์ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | อัมพร เดชศิริ · สมปอง เสนเนียม · วิฑูรย์ สุทธิประภา |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลอาญา - หม่อมหลวงไกรฤกษ์ เกษมสันต์ · ศาลอุทธรณ์ - นายอัธยา ดิษยบุตร |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา