คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1672/2538
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การที่เยื่อพรหมจารียังคงอยู่ หรือไม่พบร่องรอยการร่วมเพศ ไม่ใช่ข้อพิสูจน์เด็ดขาดว่าไม่มีการข่มขืนกระทำชำเรา โดยเฉพาะเมื่อผู้เสียหายมีความผิดปกติทางกายภาพที่อาจส่งผลต่อผลการตรวจ.
ย่อคำพิพากษา
ช่องคลอดของผู้เสียหายมีอาการผิดปกติโดยกำเนิด แพทย์ตรวจพบก้อนอุจจาระในช่องคลอด ซึ่งตามปกติจะมีผนังกั้นระหว่างช่องคลอดกับทวารหนักกรณีของผู้เสียหายแพทย์ผู้ตรวจร่างกายยืนยันไม่ได้ว่าจะมีการผ่านการร่วมประเวณีเพราะเป็นทางผ่านของอุจจาระ โดยอุจจาระจะผ่านทางช่องคลอดมากกว่าจะออกไปทางทวารหนัก ฉะนั้น การที่เยื่อพรหมจารียังอยู่คงเดิม ไม่พบรอยฟกช้ำของอวัยวะเพศตลอดจนไม่พบอสุจิอาจเป็นเพราะความผิดปกติของช่องคลอดของผู้เสียหาย จึงไม่ใช่ว่าจะเป็นเครื่องยืนยันเด็ดขาดว่าจะไม่มีการข่มขืนกระทำชำเรา
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดทุ่งสง · จำเลย - นายสมศักดิ์ ลีนะธรรม กับพวก |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | นิเวศน์ คำผอง · ทวีชัย เจริญบัณฑิต · ดุสิต เพชรปลูก |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลจังหวัดทุ่งสง - นางสาวอรพรรณพิลาศ โอวาทตระกูล · ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายวิศณุ เลื่อมสำราญ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา