คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5129/2538
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
ศาลฎีกามีอำนาจแก้ไขคำพิพากษาของศาลชั้นต้นให้ถูกต้องตามกฎหมายได้ แม้โจทก์จะมิได้อุทธรณ์ในประเด็นนั้นก็ตาม หากคำพิพากษาของศาลชั้นต้นไม่ชอบด้วยกฎหมายในส่วนที่เกี่ยวกับคำขอให้ริบของกลาง
ย่อคำพิพากษา
ฟ้องของโจทก์มีคำขอให้ริบของกลางด้วย แต่ศาลชั้นต้นมิได้มีคำวินิจฉัยในเรื่องนี้ จึงไม่ชอบด้วย ป.วิ.อ. มาตรา 186 (9) แม้โจทก์ไม่อุทธรณ์ฎีกา ศาลฎีกาก็มีอำนาจแก้ไขเสียให้ถูกต้องโดยให้ริบของกลาง
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุด · จำเลย - นายชาตรี ศรีประเสริฐศักดิ์ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ปราโมทย์ ชพานนท์ · อุระ หวังอ้อมกลาง · เสริม บุญทรงสันติกุล |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลแขวงพระนครใต้ - นายศรีอัมพร ศาลิคุปต์ · ศาลอุทธรณ์ - นายบุญพัฒน์ อิทธิธรรมวินิจ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา