คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7556/2540

ป.อาญา ม.90

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
เมื่อศาลลงโทษจำเลยตามกฎหมายบทที่มีโทษหนักที่สุดแล้ว จะนำบทกฎหมายที่มีโทษเบากว่ามาสั่งลงโทษซ้ำอีกไม่ได้

ย่อคำพิพากษา

เมื่อศาลลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.วัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาทฯ ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตาม ป.อ.มาตรา 90 แล้ว ศาลก็จะอาศัยบทเบาตาม พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.2522 มาตรา 157 ทวิ มาเพื่อสั่งพักใช้ใบอนุญาตขับขี่ของจำเลยหาได้ไม่ เพราะศาลมิได้ลงโทษจำเลยตามบทเบานี้

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายอาญา ม.90

🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายอาญา ม.90 →

รายละเอียดคดี

คู่ความ	โจทก์ - พนักงานอัยการจังหวัดบุรีรัมย์ · จำเลย - นายชินกรณ์ สุวรรณศรี
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)	สมศักดิ์ วงศ์ยืน · สุชาติ ถาวรวงษ์ · ระพิณ บุญสิทธิ์
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์	ศาลจังหวัดบุรีรัมย์ - นางสุวิมล ทัสโร · ศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - - นายสมศักดิ์ อเนกพุฒิ
แหล่งที่มา	กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 7217/2544 ฎีกา 1089/2559 ฎีกา 1514/2532 ฎีกา 2014-2015/2539 ฎีกา 512/2559 ฎีกา 5305/2539 ฎีกา 2100/2540 ฎีกา 1268/2515 ฎีกา 5048/2550 ฎีกา 1774/2536 ฎีกา 1715/2545 ฎีกา 633/2540 ฎีกา 1398/2506 ฎีกา 3911/2568 ฎีกา 1331/2523 ฎีกา 5487/2548 ฎีกา 7281/2537 ฎีกา 1666/2521 ฎีกา 16867/2557 ฎีกา 5061/2561 ฎีกา 960/2559 ฎีกา 7526/2561 ฎีกา 893/2563 ฎีกา 7194/2539

💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา