⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 3383/2541

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3383/2541

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การแจ้งข้อความอันเป็นเท็จเพื่อแกล้งให้ผู้อื่นต้องรับโทษตาม ป.อ. มาตรา 173 และ 174 ผู้กระทำจะต้องรู้ว่าข้อความที่แจ้งนั้นเป็นเท็จ และการกระทำนั้นต้องเป็นเหตุโดยตรงให้ผู้อื่นต้องรับโทษ.

ย่อคำพิพากษา

การที่จะเป็นความผิดตาม ป.อ. มาตรา 173 และ 174นอกจากจะต้องแจ้งข้อความอันเป็นเท็จเพื่อแกล้งให้ผู้อื่นต้องรับโทษแล้ว ผู้กระทำจะต้องรู้ว่าข้อความที่แจ้งนั้นเป็นเท็จด้วย จำเลยไปแจ้งความต่อพนักงานสอบสวนโดยมีเหตุการณ์ทำให้จำเลยเข้าใจว่าต้องดำเนินคดีแก่โจทก์ ส่วนการจะตั้งข้อหาดำเนินคดีแก่โจทก์หรือไม่ ก็เป็นอำนาจหน้าที่ของพนักงานสอบสวน หาได้เกิดจากการกระทำของจำเลยโดยตรง กรณียังไม่พอฟังว่าจำเลยกระทำความผิดฐานแจ้งข้อความอันเป็นเท็จดังกล่าว

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายอาญา ม.173 ประมวลกฎหมายอาญา ม.174

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - นางอุษา พรเพิ่มสุข · จำเลย - นางสาวจันทร์นิภา เนตรสิงห์
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)พิชัย เตโชพิทยากูล · ทวีชัย เจริญบัณฑิต · ชวลิต ธรรมฤาชุ
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลอาญาธนบุรี - นายณัฐวัสส์ บัณฑิตอาภรณ์ · ศาลอุทธรณ์ - นายวิชา มั่นสกุล
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 30/2471ฎีกา 1076/2551ฎีกา 1047/2514ฎีกา 284/2507ฎีกา 1499/2531ฎีกา 7008/2548ฎีกา 13537/2553ฎีกา 209/2506ฎีกา 1050/2514ฎีกา 2372/2519ฎีกา 1068/2484ฎีกา 897/2507ฎีกา 233/2472ฎีกา 2482/2527ฎีกา 3550/2541ฎีกา 586-600/2504ฎีกา 2249/2515ฎีกา 844/2506ฎีกา 410/2464ฎีกา 5236/2549ฎีกา 1701/2519ฎีกา 5600/2541ฎีกา 2913-2915/2528ฎีกา 11108/2557
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา