คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4036/2542
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การยกข้อต่อสู้เพื่อปฏิเสธความรับผิดในชั้นฎีกา จะต้องเป็นข้อที่ได้ยกขึ้นกล่าวอ้างและว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์.
ย่อคำพิพากษา
ข้อที่จำเลยฎีกาว่า สัญญากู้ระหว่างโจทก์กับ ส.ไม่ชอบด้วยกฎหมาย จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดตามเช็คพิพาท แต่กรณีการกู้ยืมระหว่างโจทก์กับส.จะมีการเรียกดอกเบี้ยเกินอัตราที่กฎหมายกำหนดตามที่จำเลยอ้างหรือไม่ เป็นข้อเท็จจริงซึ่งข้อต่อสู้ดังกล่าวจำเลยมิได้ยกขึ้นกล่าวอ้างเพื่อปฏิเสธความรับผิดของจำเลยไว้ในคำให้การ ฎีกาของจำเลยจึงเป็นข้อที่ไม่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นางวารุณี นาประเสริฐกุลหรือลี้อนันต์ศักดิ์ศิริ · จำเลย - นายอัครพล บุญยกาญจนพล |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | วิรัช ลิ้มวิชัย · ระพินทร บรรจงศิลป · ปัญญา ถนอมรอด |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลจังหวัดขอนแก่น - นายวิเชียร อภิรัตน์มนตรี · ศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายสมชาย สินเกษม |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา