คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3730/2548
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์ หรือไม่อนุญาตให้ขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ ไม่ถือเป็นการอุทธรณ์คำพิพากษาหรือคำสั่งที่วินิจฉัยชี้ขาดประเด็นแห่งคดี จึงไม่อาจยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีไปพร้อมกันได้
ย่อคำพิพากษา
การยื่นอุทธรณ์ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 231 หมายถึง การยื่นอุทธรณ์ตามคำพิพากษาหรือคำสั่งศาลชั้นต้นที่วินิจฉัยชี้ขาดประเด็นแห่งคดี การที่จำเลยยื่นอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้ขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์พร้อมกับคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีนั้น ถือไม่ได้ว่าเป็นการยื่นอุทธรณ์ตามบทกฎหมายดังกล่าวอันจะยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีตามบทกฎหมายดังกล่าวได้เช่นกัน
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
คดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินจำนวน 9,863,488.08 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 10 ต่อปี ในต้นเงิน 8,094,687.96 บาท นับถัดจากวันฟ้อง (วันที่ 19 พฤษภาคม 2543) เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระหนี้ให้โจทก์เสร็จสิ้น หากจำเลยไม่ชำระหนี้หรือชำระหนี้ไม่ครบ ให้ยึดทรัพย์จำนองออกขายทอดตลาดชำระหนี้ให้โจทก์จนครบ หากได้เงินสุทธิไม่พอชำระหนี้ให้ยึดทรัพย์สินอื่นของจำเลยนำออกขายทอดตลาดชำระหนี้ให้แก่โจทก์จนครบถ้วน ก่อนครบกำหนดระยะเวลาอุทธรณ์ จำเลยยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ออกไปอีก 45 วัน นับแต่วันครบกำหนด ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ยื่นอุทธรณ์ได้ถึงวันที่ 14 ธันวาคม 2544 ครั้นถึงวันที่ 12 ธันวาคม 2544 จำเลยยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ออกไปอีก 30 วัน ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่ากรณีไม่มีพฤติการณ์พิเศษ ไม่อนุญาต ยกคำร้อง จำเลยอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าวและยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับ
ศาลอุทธรณ์ภาค 1 มีคำสั่งคำร้องทุเลาการบังคับว่า คดีนี้จำเลยยังมิได้อุทธรณ์คำพิพากษาของศาลชั้นต้น และอุทธรณ์คำสั่งของจำเลยนี้ก็เป็นเรื่องเกี่ยวกับการขอขยายระยะเวลาอุทธรณ์เท่านั้น จึงไม่มีสิทธิยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 231 ให้ยกคำร้อง ค่าคำร้องเป็นพับ
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลชั้นต้นที่คู่ความฝ่ายที่ยื่นอุทธรณ์จะยื่นคำร้องขอให้ศาลอุทธรณ์ทุเลาการบังคับโดยสั่งอนุญาตให้ยังไม่ต้องปฏิบัติตามคำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลไว้ก่อนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 231 นั้น จะต้องเป็นคำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลชั้นต้นที่วินิจฉัยชี้ขาดในประเด็นแห่งคดี มิได้หมายความถึงคำสั่งของศาลชั้นต้นที่เกี่ยวกับการขอขยายระยะเวลาอุทธรณ์ดังที่จำเลยกล่าวอ้างในฎีกาไม่ ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 1 มีคำสั่งว่า จำเลยไม่มีสิทธิยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับนั้นชอบแล้ว ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น
พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกาให้เป็นพับ.
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3730/2548
ธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) โจทก์
นายอวยชัย วรทวีธำรง จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - ธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) · จำเลย - นายอวยชัย วรทวีธำรง |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | สุภิญโญ ชยารักษ์ · ปัญญา ถนอมรอด · สมศักดิ์ เนตรมัย |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลจังหวัดนนทบุรี · ศาลอุทธรณ์ภาค 1 - นายประพาฬ อนมาน |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา