คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 142-143/2465

จำเลยเป็นกำนัน เห็นตะคุ่ม ๆ ช้างเรือเผ่นม้าของจำเลยซึ่งจอดอยู่ที่ท่าน้ำ ห่างเรือจำเลย ๑๕ วา เรือเผ่นม้าก็ยังจอดดีอยู่ จำเลยได้เอาปืนยิงไปถูกคนที่จำเลยสงสัยว่าจะเป็นผู้ร้ายนั้นตายคนหนึ่ง ศาลฎีกาตัดสินว่า จำเลยป้องกันทรัพย์เกินกว่าเหตุ ด้วยเหตุว่า จำเลยมีเวลาจะบอกลูกบ้านให้ช่วยกันจับกุม ฤาจะทำวิธีป้องกันทรัพย์ของตนโดยอย่างอื่นก็ได้ ไม่จำเป็นต้องใช้ปืนยิง แลเรื่องนี้ผิดกับฎีกาที่ ๓๐๘/๕๘ เพราะในคดีเรื่องนั้นจำเลยเข้าไปลักทรัพย์ถึงใต้ถุนเรือนของเจ้าทรัพย์แลลักทรัพย์นั้นได้แล้ว เป็นเวลาฉุกละหุก เจ้าทร

จำเลยเป็นกำนัน เห็นตะคุ่ม ๆ ช้างเรือเผ่นม้าของจำเลยซึ่งจอดอยู่ที่ท่าน้ำ ห่างเรือจำเลย ๑๕ วา เรือเผ่นม้าก็ยังจอดดีอยู่ จำเลยได้เอาปืนยิงไปถูกคนที่จำเลยสงสัยว่าจะเป็นผู้ร้ายนั้นตายคนหนึ่ง ศาลฎีกาตัดสินว่า จำเลยป้องกันทรัพย์เกินกว่าเหตุ ด้วยเหตุว่า จำเลยมีเวลาจะบอกลูกบ้านให้ช่วยกันจับกุม ฤาจะทำวิธีป้องกันทรัพย์ของตนโดยอย่างอื่นก็ได้ ไม่จำเป็นต้องใช้ปืนยิง แลเรื่องนี้ผิดกับฎีกาที่ ๓๐๘/๕๘ เพราะในคดีเรื่องนั้นจำเลยเข้าไปลักทรัพย์ถึงใต้ถุนเรือนของเจ้าทรัพย์แลลักทรัพย์นั้นได้แล้ว เป็นเวลาฉุกละหุก เจ้าทรัพย์จึงเอาปืนยิงผู้ร้าย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 142 - 143/2465