คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 745/2465

โจทย์ฟ้องว่าจำเลยเปนนายท้ายเรือกลไฟเดินเรือโดนเรือกลไฟของผู้มีชื่อเสียหาย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติเดินเรือในน่านน้ำสยาม มาตรา ๓๑๐ แลพระราชบัญญัติป้องกันเหตุเรือโดนกันมาตรา ๒๔ ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยไม่ได้จงใจกระทำผิดพระราชบัญญัติที่โจทย์หา จึงให้ยกฟ้องโจทย์ โจทย์ถวายฎีกาว่า ควรฟังว่าจำเลยได้จงใจกระทำการฝ่าฝืนพระราชบัญญัตินั้น ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฎีกาโจทย์เปนฎีกาในข้อเท็จจริง ต้องบทห้ามตามพระราชบัญญัติลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.๒๔๖๑ มาตรา ๕ ให้ยกฎีกาโจทย์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหา

โจทย์ฟ้องว่าจำเลยเปนนายท้ายเรือกลไฟเดินเรือโดนเรือกลไฟของผู้มีชื่อเสียหาย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติเดินเรือในน่านน้ำสยาม มาตรา ๓๑๐ แลพระราชบัญญัติป้องกันเหตุเรือโดนกันมาตรา ๒๔ ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยไม่ได้จงใจกระทำผิดพระราชบัญญัติที่โจทย์หา จึงให้ยกฟ้องโจทย์ โจทย์ถวายฎีกาว่า ควรฟังว่าจำเลยได้จงใจกระทำการฝ่าฝืนพระราชบัญญัตินั้น ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฎีกาโจทย์เปนฎีกาในข้อเท็จจริง ต้องบทห้ามตามพระราชบัญญัติลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.๒๔๖๑ มาตรา ๕ ให้ยกฎีกาโจทย์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 745/2465 กรมตำรวจพระนครบาล โจทก์ นายพุ่ม ล