คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 632/2470

ข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยเปนกำนันได้ลงชื่อในใบไต่สวนที่เจ้าพนักงานรังวัดที่ดินของนายเจริญ ซึ่งจำเลยมีหน้าที่ต้องนำรังวัด ครั้นจำเลยมาเปนพยานในศาล จำเลยกลับให้การว่า ไม่ได้นำเจ้าพนักงานรังวัด โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษฐานเบิกความเท็จ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยไม่ได้เปนผู้นำเจ้าพนักงานรังวัด ที่ดินทุกรายไป คือบางรายเจ้าของนำรังวัดเอง แต่ จำเลยลงชื่อในในไต่สวนทุกราย โดยเจ้าพนักงานทำใบไต่สวนรวมไว้ตั้ง ๒๐ - ๓๐ ฉบับจึงนำไปให้ จำเลยลงชื่อครั้งหนึ่ง และพฤติการที่เจ้าพนักงานปฏิบัติมานั้นไม่จำกั

ข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยเปนกำนันได้ลงชื่อในใบไต่สวนที่เจ้าพนักงานรังวัดที่ดินของนายเจริญ ซึ่งจำเลยมีหน้าที่ต้องนำรังวัด ครั้นจำเลยมาเปนพยานในศาล จำเลยกลับให้การว่า ไม่ได้นำเจ้าพนักงานรังวัด โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษฐานเบิกความเท็จ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยไม่ได้เปนผู้นำเจ้าพนักงานรังวัด ที่ดินทุกรายไป คือบางรายเจ้าของนำรังวัดเอง แต่ จำเลยลงชื่อในในไต่สวนทุกราย โดยเจ้าพนักงานทำใบไต่สวนรวมไว้ตั้ง ๒๐ - ๓๐ ฉบับจึงนำไปให้ จำเลยลงชื่อครั้งหนึ่ง และพฤติการที่เจ้าพนักงานปฏิบัติมานั้นไม่จำกัดว่า จำเลยต้องเปนผู้นำรังวัดที่ดินทุกราย เพราะฉะนั้นที่ดินรายนี้เจ้าของอาจจะนำรังวัดเองก็ได้ คดีเปนที่สงสัย ให้ยกฟ้องโจทก์ปล่อยจำเลยไป ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 632/2470 นายตงหงี โจทก์ ขุนตะเคียน ล.