คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 31-32/2472

ลักเล่นเบี้ยโบกพนันคำรับสารภาพให้สินบนเจ้าพนักงาน วิธีพิจารณาอาญา อย่างไรจึงเรียกว่าลักษณะคดี ลักษณพะยานคำพะยานโจทก์ไม่น่าเชื่อ แต่จำเลยบางคนไม่ได้ฎีกาอุทธรณ์ขึ้นมา ศาลไม่วินิจฉัยถึงพวกจำเลยนั้นเลย

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเล่นเบี้ยโบกพนันเอาเงินกัน แล ซจำเลยให้สินบนแก่เจ้าพนักงานเพื่อมิให้จับกุม ขอให้ลงโทษ ศาลจังหวัดมหาสารคามตัดสินให้ปรับจำเลยคนละ ๒๐๐ บาทตาม พ.ร.บ.อากรการพนันศก ๑๒๐ ท่คี่ ๑๑ แต่ ซ.ส.ท.จำเลยให้ลดลงกึ่งหนึ่งตามกฎหมายอาญามาตรา ๕๙ คงปรับคนละ ๑๐๐ บาท แลให้จำเลยทุกคนเสีรค่าสินบนนำจับอีกคนละ ๒๐ บาท ถ้าไม่มีใช้ให้จัดการตามกฎหมายอาญามาตรา ๑๘ หากจะต้องจำแทนให้จำ ซ.ส.ท.คนละ ๒ เดือน ๑๒ วัน จำเลยอื่นคนละ ๔ เดือน ๑๒ วัน แลให้จำคุก ซ.ฐานให้สินบนแก่เจ้าพนักงานอีก ๓ เดือนตามกฎหมายอาญามาตรา ๑๒๕ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าพะยานโจทก์ไม่น่าเชื่อว่าจำเลยได้กระทำผิด จึงตัดสินแก้คำ พิพากษาศาลเดิมให้ปล่อยตัว นายแดง นายบี นายพุด นายปาน นายหวด นายอ้วน นายบุดดา นายปุน นายอิน นายโพน นายบุด นายขุน นายใบจำเลยซึ่งได้อุทธรณ์ขึ้นมานอกนั้นยืนตามศาลเดิม ( คือ ปรับนายทอง นายสน นายซี นายจันดา นายพรมมากับนายบุญมาซึ่งไม่ได้อุทธรณ์ ) อัยยการฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า พะยานโจทก์เบิกความไม่น่าเชื่อว่าจะจำพวกจำเลยได้ จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 31 - 32/2472 อัยยการมหาสารคาม โจทก์ นายทอง นายสน นายจันดา นายโพ นายพรมมา นายบุญมา นายซี นายแดง นายบี นายพุด นายปาน นายหวด นายอ้วน นายบุดดา นายปุน นายอิน นาย โพน นายมุด นายขุน นายใบ จำเลย