คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 117/2473
ย่อคำพิพากษา
หน้าที่โจทก์นำสืบว่าจำเลยรู้ข้อความที่แจ้งนั้นว่าเปนเท็จ
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยแจ้งความเท็จว่าโจทก์ลอบตีจำเลย เปนเหตุให้โจทก์ถูกกักขัง
ศาลเดิมฟังว่าจำเลยถูกลอบตี แต่ไม่ใช่โจทก์เปนคนตี เพราะโจทก์ป่วยที่เท้าเดินไม่ถนัดอยู่กับบ้านการที่จำเลยไปแจ้งความเช่นนี้เปนเท็จ มีผิดตาม ม.๑๑๘-๒๗๐
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยได้นำสืบว่าโจทก์เปนผู้ทำร้าย แต่พะยานของจำเลยฟังไม่ถนัดนั้น จะฟังมาลงโทษจำเลยฐานแจ้งความเท็จยังไม่ได้ ให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาเห็นว่า การจะลงโทษจำเลยในเรื่องเช่นนี้ เปนหน้าที่โจทก์จะต้องนำสืบว่าจำเลยรู้ถึงข้อความที่แจ้งนั้นว่าเปนเท็จ และมีเจตนาจะให้โจทก์ถูกกักขังโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย แต่โจทก์สืบไม่ได้ ให้ยกฟ้องปล่อยจำเลยไป
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 117/2473
นายมา กี่จินดา โจทก์
นายยู้ จารุวร จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายมา กี่จินดา · จำเลย - นายยู้ จารุวร |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | หริศ · ศรี · นล |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น - พระราชปริญญา · ศาลอุทธรณ์ - พระยามนูสารบัญ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา