คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 857/2481
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การที่คำเบิกความของจำเลยพาดพิงมาถึงตัวโจทก์หรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริงที่ศาลฎีกาจะวินิจฉัยได้ต่อเมื่อมีข้อเท็จจริงที่ต้องวินิจฉัยในประเด็นดังกล่าวเท่านั้น
ย่อคำพิพากษา
ศาลขั้นต้นและศาลอุทธรณืพิพากษาต้องกันให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาได้แต่ข้อกฎหมาย,
ปัญหาที่ว่าคำเบิกความของจำเลยที่โจทก์อ้างว่าเป็นเท็จพาดพิงมาถึงตัวโจทก์หรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริง
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานเบิกความเท็จ
ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณณ์พิพากษาต้องกันว่า ศ.จำเลยไม่มีความผิด เพราะคำเบิกความของ ศ.ในคดีที่โจทก์ในคดีนี้กั้บ ศ.ต้องหาว่าสมคบกันลักทรัพย์หรือรับของโจรนั้นไม่เกี่ยวข้องพาดพิงถึงตัวโจทก์
โจทก์ฏีกา
ศาลฏีกาตัดสินว่าคดีนี้โจทก์ฎีกาได้แต่ขอ้กฏหมาย ปัญหาที่ว่า ศ.จำเลยจะได้เบิกความพาดพิงมาถึงโจทก์ในคดีนี้หรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ที่โจทก์ฏีกาว่าเป็นผู้เสียหายมีอำนาจฟ้อง ศ.จำเลยได้นั้นเป็นการคัดค้านข้อเท็จจริงต้องห้ามจึงให้ยกฏีกาเสีย
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 857/2481
นายแดง ศิษาภิรมย์ โจทก์
นายแว นุชนาบิ ขุนศรีประเวศขันธุ์ จ. ล.
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายแดง ศิษาภิรมย์ · ล. - นายแว นุชนาบิ ขุนศรีประเวศขันธุ์ จ. |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | พลางกูร · เทฟโนต์ · เทฟโนต์ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น - พระยาศรีวิกรณ์ · ศาลอุทธรณ์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา