คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 207/2483

โจทก์ฎีกาขอให้ริบของกลางซึ่งใช้ในการกระทำผิด แต่ส่งสำเนาฎีกาให้ จำเลยได้คนเดียวและปรากฏว่าของกลางเป็นของจำเลยอีกคนหนึ่งศาลต้องพิพากษายกฎีกาสำหรับจำเลยที่ส่งสำเนาฎีกาได้และจำหน่ายคดีสำหรับอีก คน หนึ่ง

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันใช้แหทำการทอดจับสัตว์น้ำในเขตต์หวงห้ามขอให้ลงโทษและริบแหของกลาง ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ตัดสินลงโทษจำเลยฐานจับสัตว์น้ำในเขตต์หวงห้าม แต่ไม่ริบแหของกลาง โจทก์ฎีกาว่า ควรริบแหของกลาง ปรากฏว่า ส่งสำเนาฎีกาให้นายขันจำเลยไม่ได้ คงส่งให้นายย่นจำเลยได้คนเดียว ศาลฎีกาเห็นว่า ปรากฏว่าแหของกลางเป็นของนายขันจำเลย ฉะนั้นปัญหาเรื่องริบแหของกลางจึงเกี่ยวกับนายขันจำเลยผู้เดียว เมื่อส่งสำเนาฎีกา โจทก์ให้นายขัน จำเลยไม่ได้ ศาลก็ดำเนินการพิจารณาคดีไปหาได้ไม่ให้จำหน่ายคดีเกี่ยวกับนายขันจำเลยเสียจากสารบบความ และเมื่อเรื่องสิบแหไม่เกี่ยวกับนายย่น จำเลยแล้ว ก็ให้ยกฎีกา โจทก์เกี่ยวกับนายย่นจำเลยเสีย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 207/2483 อัยยการปทุมธานี โจทก์ นายขัน สว่างแผ้ว นายย่น ดีแท้ ล.