คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 234/2486

กรมการอำเพอมีอำนาดที่จะสั่งรื้อถอนสิ่งซึ่งมีผู้กะทำการขัดขวางต่อทางน้ำสาธารนะประโยชน์ได้ตาม ม.117 พ.ร.บ.ลักสนะปกครอง ท้องที่ 2457

ข้อเท็ดจิงได้ความว่า โจททำทำนบกั้นน้ำไนห้วยสาธารนะ ห้วยนี้ผ่านนาราสดรหลายเจ้าของแล้วจึงมาถึงนาโจท ต่อจากนาของโจท ไปยังมีนาของคนอื่นอีก ไนที่สุดไปลงห้วยพะเนียง ราสดร ที่มีนาหยู่เหนือนาของโจททำไห้น้ำท่วมข้าวของเขาจำเลยที่ ๑ ซึ่งเปนนายอำเพอได้บอกไห้โจทรื้อทำนบ โจทไม่ยอม จำเลยที่ ๑ จึงสั่งไห้จำเลยที่ ๒ ซึ่งเปนกำนันและจำเลยที่ ๓ ถึงที่ ๕ ไปรื้อทำนบของโจท สาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว สั่งว่าโจทไม่มีอำนาดโดยชอบด้วยกดหมายที่จะทำทำนบไนด้วยสาธารนะ จำเลยที่ ๑ มีอำนาดสั่งไห้รื้อได้ จึงไม่ผิดและจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๕ ทำตามคำสั่ง ก็ไม่ผิดดุจกัน โจทอุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสายืน โจทดีกา คดีคงมีปัญหาข้อกดหมายว่ากรมการอำเพอจะมีอำนาดสั่งรื้อถอนสิ่งซึ่งมีผู้กะทำการขัดขวางต่อทางน้ำสาธารนะประโยชน์ตามความใน พ.ร.บ.ลักสนะปกครองท้องที่ ๒๔๕๗ ม.๑๑๗ หรือไม่ สาลดีกาเห็นว่าการกะทำของโจทเปนการทำไห้เสียสาธารนะประโยชน์ กรมการอำเพอมีอำนาดและหน้าที่ที่จะจัดการมีไห้เปนการเสียสาธารนะประโยชน์ได้ การที่กะทำไปนั้นเปนการชอบด้วยกดหมายแล้วจึงพิพากสายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 234/2486 นายย่อ กุลพล โจทก์ นายสวาท กับพวก จำเลย