คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 274/2487

จำเลยไช้สันขวานตีผู้ตายไป 1 ทีถูกกะโหลกสีสะโดยผู้ตายเมาสุรามายั่วโทสะจำเลยดังนี้จำเลยมีความผิดถานค่าคนตายโดยไม่เจตนา.

โจทฟ้องว่าจำเลยไช้ขวานทำร้ายร่างกายนายแจ้งจายโดยเจตนา ขอไห้ลงโทส ได้ความว่าวันโจทหาประมาน ๘.๐๐ นาลิหาเสสจำเลยนั่งผูกปรือหยู่ที่บ้าน ผู้ตายเมาสุรามายั่วจำเลยและทำกะลาตกถูกเท้าที่เจ็บของจำเลย ๆ เอาสันขวานตีสีสะผู้ตาย ๑ ที่ตกเวลาเที่ยงคืนผู้ตายก็ตาย สาลชั้นต้นพิพากสาว่า จำเลยมีความผิดตามกดหมายลักสนะอาญามาตรา ๒๔๙, ๕๕, ๕๙. สาลอุธรน์เห็นว่า จำเลยชอบพอกับผู้ตายจำเลยกะทำโดยถูกยั่วโทสะ วัตถุไดหยู่ไกล้ก็ตีผู้ตายไปไม่ได้เจาะจงว่าจะตีตรวไหน และตีทีเดียว จำเลยมีความผิดเพียงถานค่าคนตายโดยไม่เจตนาตามกดหมายลักสนะอาญามาตรา ๒๕๑, ๕๕, ๕๙. โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่าจำเลยทำร้ายผู้ตายโดยไข้ขวานซึ่งหยู่ไกล้มือตีไปเพียงทีเดียว แผลกว้าง ๑ เซนต์ ยาว ๓.๕ เซ็นต์ กะโหลกสีสะแตก จำเลยคงไม่เจตนาจะค่าไห้ตาย เพระามิฉะนั้นทำไใจำเลยจะไข้สันขวานไม่ไข้คมขวาน จำเลยมีความผิดถานค่าคนตายโดยไม่เจตนา จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 274/2487 อัยการปากพนัง โจท นายเฟื่อง จำเลย